ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٨١٤ - ادامه فضيلت كربلاء و زيارت امام حسين

حديث چهارم ترجمه:

(١) محمد بن جعفر قرشى رزّاز، از محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب، از ابو سعيد، از برخى رجالش، از ابى الجارود وى مى‌گويد: حضرت على بن الحسين عليهما السّلام فرمودند:

خداوند متعال بيست و چهار هزار سال قبل از اينكه زمين كعبه را خلق كند و آن را حرم قرار دهد زمين كربلاء را آفريد و آن را حرم امن و مبارك گرداند، و هر گاه حق تعالى بخواهد كره زمين را لرزانده و حركتش دهد (شايد كنايه از قيامت باشد) زمين كربلاء را همراه تربتش در حالى كه نورانى و شفّاف هست بالا برده و آن را در برترين باغ‌هاى بهشت قرار داده و بهترين مسكن در آنجا مى‌گردانش و ساكن نمى‌شود در آن مگر انبياء و مرسلين (يا بجاى اين فقره فرمودند: و ساكن نمى‌شود در آن مگر رسولان اولو العزم) اين زمين بين باغ‌هاى بهشت مى‌درخشد همان طورى كه ستاره درخشنده بين ستارگان نورفشانى مى‌نمايد، نور اين زمين چشم‌هاى اهل بهشت را تار مى‌كند و با صدائى بلند مى‌گويد:

من زمين مقدّس و طيّب و پاكيزه و مباركى هستم كه سيد الشهداء و سرور جوانان اهل بهشت را در خود دارم.

پدرم رحمة اللَّه عليه و على بن الحسين و جماعتى از مشايخ و اساتيدم از على‌