ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٩٥ - زيارت نوزدهم زيارت نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

هتك نمودند به زبان پيامبر اكرم ٦ ملعون مى‌باشند، و شهادت مى‌دهم كه تو نماز را به پا داشتى و زكات را پرداختى، و به كار خير امر و از عمل زشت و قبيح نهى فرمودى، و در راه خدا با بيان حكمت و دادن پند و موعظه پسنديده مجاهدت نمودى، از خدا كه ولىّ تو و ولىّ ما است مى‌خواهم كه حظّ ما را از زيارت تو درود بر پيامبر و آمرزش گناهان ما قرار دهد، اى پسر رسول خدا شفاعت من را نزد پروردگارت بنما.

زيارت نوزدهم زيارت‌نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين ٧‌

(١) على بن الحسين، از سعد بن عبد اللَّه، از حسن بن على بن عبد اللَّه بن مغيره، از عبّاس بن عامر، از جابر مكفوف، از ابى الصّامت، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، راوى گفت: شنيدم امام ٧ مى‌فرمودند:

كسى كه پياده به زيارت حضرت امام حسين ٧ برود در مقابل هر قدمى كه بر مى‌دارد خدا اجر هزار حسنه برايش نوشته و هزار گناه از نامه عملش محو كرده و هزار درجه مقامش را بالا مى‌برد.

و هر گاه به فرات رسيدى، غسل كن و كفش‌هايت را بدست گير و پاى برهنه همچون بنده ذليل و خوار حركت كن و وقتى به درب حائر رسيدى چهار مرتبه تكبير بگو و صلوات بفرست و سپس حاجتت را از خدا بخواه.