ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٩٠ - زيارت شانزدهم زيارت نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

دنباله زيارت‌نامه حضرت ابا عبد اللَّه حسين ٧ ترجمه:

(١) سپس به جلو برو تا به قبر منتهى شوى و پس از آن در حالى كه ايستاده‌اى بگو:

منزّه است خدا، تمام مخلوقات و آفريده‌گان تسبيح خدا را مى‌گويند آن خدائى كه داراى ملك (عالم ماده) ملكوت (عالم معنا) مى‌باشد و نيز تمام مخلوقات او را با اسمائش تقديس مى‌نمايند، منزه است خدائى كه فرمان فرما و بسيار منزّه است، او پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح الامين مى‌باشد، خداوندا من را در ميان مسافرانت قرار بده بطرف بهترين سرزمينهايت و به سوى بهترين مخلوقاتت، خداوندا جبت (باطل) و طاغوت (ستم‌كار) را لعنت نما.

سپس دو دستت را بلند كن تا به حالت كشيده آنها را روى قبر بگذارى و سپس بگو:

شهادت مى‌دهم كه تو عين پاكى و پاك بوده و از عين پاكى و پاك متولّدشده‌اى، شهرها و سرزمينها بواسطه تو پاكيزه شده‌اند و شهادت مى‌دهم زمينى كه تو در آن هستى پاكيزه مى‌باشد، شهادت مى‌دهم كه تو خون خدا در زمين مى‌باشى تا حق تعالى براى تو از تمام مخلوقاتش خونخواهى نمايد، سپس صورت و دست‌هايت را روى قبر بگذار و پس از آن بالاى سر نشسته و هر ذكرى كه خواستى بگو و به آن حضرت توجّه نما و حوائج خود را سؤال نما.

سپس دو دست و صورت را پائين پاى قبر بگذار و بگو:

خدا بر تو بر جان و بدنت درود بفرستد، پس همانا راست گفته و صبر نمودى، و تو راست‌گو و تصديق شده مى‌باشى، خدا بكشد كسانى را كه تو را با دستها و زبانهايشان كشتند. سپس بالاى قبر فرزندان آن حضرت بايست و بر ايشان ثناء گفته و هر چه خواستى بگو و بعدا از خداوند حوائج خود و آنچه‌