ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٧٩ - زيارت سيزدهم
را به پا داشتى و زكات را پرداختى و به كارهاى نيك امر و از اعمال زشت و قبيح نهى فرمودى، و با بيان مصلحت و پند و اندرز نيك ديگران را به راه خدا دعوت نمودى، و شهادت مىدهم كه تو و آنان كه در ركاب ظفر قرينت شهيد شدهايد شهيدانى بوده كه نزد خدا زنده بوده و روزى مىخوريد، و شهادت مىدهم كه كشنده تو در آتش جهنّم است، به واسطه بيزارى از كسانى كه با تو محاربه نموده و آنان كه تو را كشته و عليه تو با يك ديگر هم داستان شدند، و بيزارى مىجويم از كسانى كه قصد سوء عليه تو نمودند و برائت و بيزارى مىجويم از آنان كه صداى تو را شنيده ولى اجابتت نكردند، كاش با تو بودم پس به رستگارى عظيمى نائل مىشدم.
زيارت سيزدهم
(١) على بن الحسين، از على بن ابراهيم بن هاشم، از پدرش، از ابى نجران، از يزيد بن اسحاق، از حسن بن عطيّه، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، حضرت فرمودند:
نزد قبر امام حسين ٧ هر چه را كه دوست داشتى مىتوانى به عنوان زيارت بخوانى.