ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٦٩ - زيارت پنجم

شب يا همان روز زيارت فوت كند احدى قبض روحش را به عهده نگرفته مگر خداوند متعال، و فرشتگان با او پيش آمده و طلب آمرزش برايش مى‌كنند و رحمت بر او مى‌كنند تا وى به منزلش برسد، و فرشتگان مى‌گويند:

اى پروردگار اين بنده تو است و به زيارت فرزند پيغمبرت ٦ آمده و اكنون برگشته و به منزلش رسيده حال ما به كجا برويم؟

پس از آسمان نداء آيد:

اى فرشتگان من درب منزل بنده من بايستيد و تسبيح و تقديس نموده و آن را در نامه حسنات وى بنويسيد تا زمانى كه فوت كند.

امام ٧ فرمودند:

پيوسته فرشتگان درب منزل او بوده تا روزى كه وى فوت كند، طول اين مدّت ايشان به تسبيح خداوند و تقديسش مشغول بوده و تمام اين تسبيحات و تقديسات را در زمره حسنات وى قرار مى‌دهند و وقتى وى فوت كند بر جنازه و مراسم تكفين و تغسيل و خواندن نماز بر او حاضر شده و مى‌گويند:

پروردگارا ما را موكل نمودى كه بر درب منزل بنده‌ات بايستيم، اكنون او فوت كرده حال كجا برويم؟

حق تعالى نداء داده و مى‌فرمايد:

اى فرشتگان من بايستيد بر سر قبر بنده‌ام، پس تسبيح و تقديس نمائيد من را و آن را در زمره حسنات او تا روز قيامت ثبت و ضبط كنيد.

حكيم بن داود بن حكيم، از سلمة بن الخطاب، از ابى عبد اللَّه رازى جامورانى از حسن بن على بن ابى حمزه به اسنادش مثل حديث مزبور را نقل كرده‌اند.