ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٤٦٣ - باب پنجاه و پنجم در بيان اجر كسى كه بخاطر حبّ به رسول خدا و أمير المؤمنين و فاطمه سلام اللَّه عليهم أجمعين به زيارت حضرت امام حسين

مى‌گويند: پروردگارا آن حضرت را زيارت كرديم بجهت محبّتى كه به رسول خدا ٦ و حضرت على و فاطمه عليهما السّلام داشته و به منظور طلب رحمت براى صاحب قبر به ازاء آنچه از آن حضرت صادر گرديد.

پس به آنها گفته مى‌شود:

ايشان محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين سلام اللَّه عليهم بوده، ملحق به آنها شويد شما با ايشان و در درجه و مرتبه آنها هستيد، به لواء و پرچم رسول خدا ٦ ملحق گرديد پس بطرف لواء آن حضرت رهسپار شده و در سايه آن قرار مى‌گيرند در حالى كه لواء به دست امير المؤمنين على ٧ مى‌باشد و بدين ترتيب به بهشت وارد مى‌شوند ايشان جلو پرچم و سمت راست و جانب چپ و پشت آن بوده و چهار طرف لواء را گرفته‌اند.

حديث دوّم ترجمه:

(١) پدرم به اسنادش از ابى بصير، وى مى‌گويد:

از امام صادق ٧ يا امام باقر ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

كسى كه دوست دارد مسكن و جايگاهش در بهشت باشد نبايد زيارت مظلوم را ترك كند.