ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٣٤٠ - باب سى و سوّم ثواب كسى كه بواسطه گفتن شعر در مصيبت حضرت امام حسين

حديث دوّم ترجمه:

(١) ابو العبّاس از محمّد بن الحسين، از حسن بن على بن ابى عثمان، از حسن بن على بن ابى المغيره، از ابى عماره المنشد، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ نقل كرده، وى گفت:

حضرت ابى عبد اللَّه ٧ به من فرمودند:

اى ابو عماره شعرى در مرثيه حسين ٧ برايم بخوان.

ابو عماره مى‌گويد:

براى آن حضرت شعر خواندم پس آن حضرت گريست سپس خواندم باز آن جناب گريه كرده و بعد از آن باز خواندم و آن حضرت گريستند.

ابو عماره مى‌گويد: به خدا قسم پيوسته شعر مى‌خواندم و آن جناب گريه مى‌كردند تا جايى كه صداى گريه از منزل و خانه بگوشم رسيد، پس حضرت به من فرمودند:

اى ابو عماره كسى كه در مصيبت حسين ٧ شعرى بخواند سپس پنجاه نفر را بگرياند بهشت براى او است.

و كسى كه در مرثيه حسين ٧ شعرى خوانده و چهل نفر را بگرياند بهشت براى اوست.

و كسى كه در مصيبت حسين ٧ شعرى خوانده و سى نفر را بگرياند بهشت براى او است.

و كسى كه در مرثيه حسين ٧ شعرى خوانده و بيست نفر را بگرياند بهشت براى او است.

و كسى كه در مصيبت حسين ٧ شعرى خوانده و ده نفر را بگرياند بهشت براى او است.

و كسى كه در مصيبت حسين ٧ شعرى خوانده و خودش بگريد بهشت براى او است.