ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٩٩ - باب بيست و هشتم گريستن آسمان و زمين بر شهادت حضرت حسين

حديث نوزدهم ترجمه:

(١) پدرم رحمة اللَّه عليه از سعد بن عبد اللَّه و عبد اللَّه بن جعفر حميرى، از احمد ابن محمّد بن عيسى، از محمّد بن خالد برقى از عبد العظيم بن عبد اللَّه الحسينى العلوى، از حسن بن حكم النخعى از كثير بن شهاب حارثى نقل كرده كه وى گفت: در رحبه محضر مبارك امير المؤمنين ٧ نشسته بوديم در اين هنگام حضرت حسين ٧ ظاهر شدند، پس امير المؤمنين ٧ چنان خنديدند كه دندان‌هاى عقلشان پيدا شد سپس فرمودند:

خداوند متعال در قرآن كريمش قومى را ياد كرده و فرموده:

فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ‌.

قسم به كسى كه حبّه را شكافته و بنده را آفريده البته اين (حضرت حسين ٧) را خواهند كشت. و آسمان و زمين بر او مى‌گرديد.

حديث بيستم ترجمه:

(٢) پدرم عليه الرحمة، از سعد بن عبد اللَّه، از نصر بن مزاحم، از عمر بن سعد نقل كرده كه وى گفت:

ابو معشر از زهرى نقل نمود كه وى گفت:

هنگامى كه حضرت حسين بن على عليهما السّلام شهيد شدند آسمان خون باريد.