ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٨٤ - باب بيست و هشتم گريستن آسمان و زمين بر شهادت حضرت حسين

حديث دوّم ترجمه:

(١) محمّد بن جعفر رزّاز، از محمّد بن الحسين، از حكم بن مسكين، از داود بن عيسى انصارى، از محمّد بن عبد الرّحمن بن ابى ليلى، از ابراهيم نخعى نقل كرده كه وى گفت:

امير المؤمنين ٧ بيرون آمده و در مسجد نزول اجلال فرموده و اصحاب و ياران دور آن حضرت حلقه زدند در اين هنگام حضرت حسين ٧ تشريف آوردند تا رسيدند مقابل امير المؤمنين ٧ و آنجا ايستادند، امير المؤمنين ٧ دست مبارك بر سر ايشان نهاده و فرمودند:

پسرم، خداوند متعال اقوام و طوائفى را بوسيله قرآن تقبيح نموده و مورد سرزنش و ملامت قرار داده و حضرت فرموده است:

فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ‌ به خدا قسم حتما پس از من تو را خواهند كشت سپس آسمان و زمين بر تو گريه خواهند نمود.

ترجمه:

(٢) پدرم، از سعد بن عبد اللَّه از محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب به اسنادش مثل و نظير همين حديث را نقل نموده است.