ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٨٣ - باب هفدهم سخن جبرئيل با رسول خدا

حديث پنجم ترجمه:

(١) محمّد بن جعفر قريشى رزّاز از محمّد بن حسين، از محمّد بن سنان، از هارون بن خارجه، از ابى بصير، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ نقل كرده، وى مى‌گويد:

شنيدم از حضرت امام صادق ٧ كه مى‌فرمودند:

هنگامى كه حضرت حسين بن على عليهم السّلام نزد رسول خدا ٦ بودند جبرئيل بر رسول خدا ٦ داخل گشت و عرضه داشت:

اى محمّد ٦ آيا وى را دوست مى‌دارى.

حضرت فرمودند: بلى.

عرض كرد: اين حتمى است كه امّت شما عنقريب او را خواهند كشت.

امام صادق ٧ فرمودند:

رسول خدا ٦ شديدا محزون و غمگين شدند.

پس جبرئيل ٧ عرضه داشت: يا رسول خدا ٦ آيا مى‌خواهى تربت و خاكى كه وى روى آن كشته مى‌شود را ببينى؟

حضرت فرمودند: بلى.

پس فاصله بين مجلس رسول خدا ٦ و كربلا فرو رفت به طورى كه اين قطعه با هم متصل شد به اين نحو (سپس امام صادق ٧ براى تصوير كردن اتصال دو قطعه زمين دو انگشت سبابه دست‌ها را به هم متّصل فرمودند).

پس از آن جبرئيل با بالش مقدارى از تربت كربلا را برداشت و رسول خدا ٦ آن را از وى گرفتند سپس جبرئيل به كمتر از چشم به هم زدن برگشت.

و بعد از آن رسول خدا ٦ فرمودند:

چه خوش تربتى هستى و چه خوش كسى است كه در تو كشته مى‌شود.