ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٦ - باب دوّم ثواب زيارت رسول خدا

حديث نهم ترجمه:

(١) محمّد بن الحسن بن احمد بن وليد و محمّد بن يعقوب، از على بن محمّد بن بندار، از ابراهيم بن اسحاق، از محمد بن سليمان ديلمى، از ابى حجر اسلمى، وى مى‌گويد:

رسول خدا ٦ فرمودند:

هر كسى كه براى اعمال حج به مكّه رفته و سپس من را در مدينه زيارت نكند من نيز در روز قيامت به او جفا خواهم كرد و كسى كه من را زيارت نمايد شفاعت من نصيبش مى‌گردد و كسى كه از شفاعت من بهره‌مند شود بهشت بر او واجب مى‌گردد، سپس فرمود:

و كسى كه در يكى از دو حرم (مكّه و مدينه) از دنيا برود او را در موقف حساب نياورده و مهاجر الى الله محسوب شده و روز قيامت با اصحاب بدر محشور مى‌گردد.

حديث دهم ترجمه:

(٢) حسن بن عبد الله بن محمد بن عيسى از پدرش و او از حسن بن محبوب و او از ابان و او از سدوسى و او از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ نقل نموده كه آن جناب فرمودند:

رسول خدا ٦ فرمودند:

كسى كه به زيارت من آيد من در روز قيامت شفيع او خواهم بود.