ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٣٠ - باب يازدهم زيارت قبر امير المؤمنين

و سفر نمودن توجّهم به تو مى‌باشد (١) و بواسطه اين معنا كمال منزلت و نهايت مرتبه را در نزد خدا طلب مى‌كنم اى آقاى من تو آن كسى هستى كه حق تعالى فرمان به اطاعتش را به من داده و بر احسان به او وادارم كرده و بر فضل و شرافتش دلالت و به حبّ و دوستيش هدايتم نموده و در پيمودن راه به سويش و نيز به طلب حوائج نزدش ترغيبم كرده‌اى، شما خاندانى هستيد كه آن كس كه شما را دوست بدارد سعادت‌مند گشته و آنكه نزدتان آيد را نااميد نكرده و كسى كه هواى شما را داشته باشد زيان ننموده و آنكه با شما دشمنى كند سعادت‌مند نمى‌گردد، هرگز سراغ ندارم كسى را كه خير رساننده‌تر باشد از شما به من، شما خاندان رحمت و ستون‌هاى دين و ركن‌هاى زمين و شجره طيبه مى‌باشيد.

خداوندا اميدى كه از ناحيه توجّهم به تو به واسطه رسول و آل او مى‌باشد را به نااميدى مبدّل مكن.

خداوندا به واسطه زيارت آقايم و دوستى و معرفتش بر من منّت نهاده‌اى پس من را از كسانى قرار بده كه او را كمك كرده‌اى.

خداوندا با كمك نمودنت دين خود را بر من در دنيا و آخرت منّت بگذار.

خداوندا من را زنده بدار بر آنچه على بن ابى طالب ٧ بر آن زنده بود و بميران بر آنچه على بن ابى طالب ٧ بر آن از دنيا رحلت فرمود.