نيست كه در فرهنگ‌ها اصطلاحات، تعابير و تركيبات به صورت عام به عنوان مدخل قلمداد شوند. در حالى كه ما در نهج‌الحياة به وفور چنين امرى را مشاهده مى‌كنيم. تعابير سياست و مبارزات سياسى، سلام فاطمه بر فرزندانش، قضاوت ميان كودكان، خطبه در سرزنش پيمان شكنان، علم و ارزش عالم اسلامى، يارى طلبيدن از مهاجرين و انصار و ... از اين قبيل است.

٢- از ديگر مشخصه‌هاى نگارش فرهنگ، تبعيت از اصول و قوانين فرهنگ نگارى و استفاده از تجربيات ديگران به‌ويژه پرحوصله‌گى و هوشمندى در يافتن مدخل‌ها و ارائه تعريف‌هاست. نگارش فرهنگ در هر زمينه‌اى، جنبه‌هاى بى همتا و منحصر به فرد خود را دارا است اما در ظاهر امر تابع اصولى است كه اگر به گونه‌اى روشمند دنبال نشود، مى‌تواند الگويى براى ساير فرهنگ‌ها تلقى شود.

در نهج‌الحياة گرچه الفباى طرح- جمع آورى سخنان حضرت فاطمه (س)- ستودنى است، اما در نحوه تنظيم آن با وجهى دور از وسواس و تهى از حوصله مواجه مى‌شويم. البته عمده اشكال متوجه تنظيم و ويرايش است، نه محتوا. به اعتقاد نگارنده فرهنگ نگارى يك فن است كه بدون اشراف و احاطه كامل به اصول آن يا دست كم بدون نظارت كيفى برخى صاحبان اين فن انجام آن به صورت صحيح ميسر نيست.

در تفاوت فرهنگها با ساير كتب بايد در نظر داشت كه ما با مطالعه‌اى پيوسته روبرو نيستيم، بلكه آنها تنها مرجعى به شمار مى‌آيند كه به صورت مقطعى و ناپيوسته مورد رجوع قرار مى‌گيرند. از اين رو بايستى مشخصات يك فرهنگ جامع را دارا باشند. مدخل‌ها در فرهنگ‌ها مى‌توانند بر اساس زمان وقوع حوادث، يا موضوعات مورد بحث‌حروف‌