بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٩١ - «حضرت زهرا، شاهد خلقت و آفرينش»/ احمد رحمانىهمدانى؛ فاطمهالزهرا، شادمانى دل پبامبر

ابى الحديد معتزلى در شرح نهج‌البلاغه خويش عنوان مى‌كند و بيان اين روايت به اعتقاد بنده به نوعى از انصاف شارح حكايت مى‌كند. او در كتاب خويش آورده است:

حضرت زهرا (س) فرموده است سپاس بگذاريد خداوندى را كه به خاطر عظمت و نورانيتش تمام ساكنان آسمانها و زمين براى رسيدن به او در جستجوى وسيله‌اند. و ما وسيله او در بين مخلوقاتش مى‌باشيم. ما برگزيدگان او، جايگاه قدس و تنزه او، و حجت او در پنهانى حق و وارثان پيامبران اوييم.[١]

مرحوم محمد دشتى در نهج الحياة اين سخنان را جمع آورى كرده است. آيا شما اين كتاب را ديده‌ايد؟

بله، خدا رحمت كند مرحوم دشتى را؛ من معتقدم اگر نويسنده‌اى روايتى را كه اكنون در صدد بيان آن هستم، از حضرت زهرا ديده و در كتاب خود آورده باشد، واقعا در تحقيق و تفحص خويش سنگ تمام گذارده است.

آشنايى من نيز با اين حديث يادآور خاطره زيبايى است. روزى جوانى فاضل و مطلع نزد من آمد و گفت: آقاى رحمانى؛ شما كه پيرامون حضرت زهرا كتاب مى‌نويسيد آيا اين روايت را هم در كتاب مناقب الطاهرين ديده‌ايد كه روزى حضرت خديجه نماز مى‌خواند [اشتباها] خواست در ركعت سوم سلام دهد، فاطمه (س) از شكم وى ندا داد:

«قُومى يا امّاهُ، فَانَّكِ فىِ الثالِثَةِ»

برخيز اى مادر؛ تو در ركعت سوم مى‌باشى‌[٢].

[١]- ص ٣٨٦ كتاب، حديث اول، به نقل از شرح نهج‌البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١٦، ص ٢١١.

[٢]- ص ٤٣٩ كتاب، حديث ٨٩ به نقل از مناقب الطاهرين، علامه شيخ عمادالدين طبرى، نسخه خطى، كتابخانه مرحوم آخوند همدانى در همدان.