بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٢٩ - «فاطمه زهرا(س) صاحب ولايت كبرى»/ علامه امينى(ره)؛ فاطمه زهرا(س)، مقدمه و پاورقى و تعليقات از محمد امينى نجفى

آن پرداخته شده است (صفحه ١٤١ تا ٣٣٤)، به بررسى ابعاد شخصيتى حضرت زهرا از ديدگاه روايات اهتمام ورزيده شده است.

موضوعات گوناگون اين بخش عبارتند از: زهرا (س) يكى از علل آفرينش، درج نام فاطمه (س) بر ساقِ عرش و درِ بهشت، تصوير زهرا (س) در بهشت، اقتدا و توسل به حضرت زهرا (س)، جنگ يا صلح با حضرت زهرا (س) ...، فاطمه سيده زنان عالم ...، مقام رُكنيت فاطمه (س) نسبت به على ٧، مجاز بودن ورود و توقف فاطمه (س) در مسجد النبى در همه حالات، محدثه بودن فاطمه (س)، بشارت بهشت رفتن به شيعيان حضرت زهرا (س)، خلقت پيامبر و زهرا و ائمه : از يك نور واحد، همانندى ولايت پيامبر و زهرا و ائمه :، مقام زهرا در بهشت ...، مقام تقديم و ركوب زهرا (س) در ورود به بهشت و سرانجام فضل صلوات فرستادن بر فاطمه (س).

مؤلف محترم با بيان روايات مختلف به بررسى مقامات گوناگونى كه ذكر شد، درباره حضرت زهرا سلام اله عليها پرداخته است.

در خاتمه مؤلف ضمن بيان چهل منقبت براى حضرت زهرا (س) در چهل صفحه از صفحات كتاب (ص ٣٣٨ تا ٣٧٩)، آنچه را كه قبلًا بطور تفصيل در فصول مختلف كتاب بيان كرده بود، به صورت خلاصه عرضه مى‌دارد.

البته مؤلف محترم خود اذعان مى‌كند كه اين مناقب، مشترك ميان پيامبر، اهل بيت و فاطمه (س) است. احاديثى كه به صورت خاص درباره حضرت زهرا (س) وارد شده و درباره مكارم اخلاقش، زهدش، عبادتش، ايثارش، پرورش فرزندانش، شوهرداريش، نگاهدارى از پدرش و كمالات و فضايل بى‌شمار ديگرش در كتب شيعه و سنى مسطور است، در اينجا مورد بحث و بررسى نيست.