بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٩٢ - «حضرت زهرا، شاهد خلقت و آفرينش»/ احمد رحمانىهمدانى؛ فاطمهالزهرا، شادمانى دل پبامبر

من اين كتاب را در كتابخانه ملك ديده بودم اما به اين روايت برخورد نكرده بودم. آن جوان را پس از آن هيچ‌گاه نديدم!

اينها احاديثى است كه از وجود نازنين حضرت صديقه طاهره روايت شده، اما از ميان احاديثى كه درباره آن حضرت آمده، كدام‌يك را بيشتر پسنديده‌ايد؟

در تاريخ وارد شده كه وقتى شب زفاف حضرت صديقه طاهره با على ٧ فرا رسيد، رسول خدا ٦ دست على و فاطمه را در دست هم نهاد و خطاب به على فرمود:

«يا عَلىُّ، انْفِذْ ما امَرَتْكَ بِهِ فاطِمَةُ»[١]

يعنى اى على، هر دستورى كه فاطمه به تو داد انجام بده، اين روايت خيلى به دل من نشست.

روايت ديگر، حديثى است كه علامه مجلسى در باب ميلاد رسول اكرم ٦ از محمدبن سنان روايت كرده است كه در خدمت حضرت جوادالائمه بودم و از اختلاف شيعيان در باب معرفت ائمه و حالات و صفاتشان صحبت به ميان آوردم، حضرت فرمود: اى محمد! همانا خداوند تبارك و تعالى هميشه و پيوسته در وحدانيت خود تنها و يكتا بود. آن‌گاه محمد و على و فاطمه سلام اللّه عليهم اجمعين را آفريد. آنان روزگارى طولانى در همان حالت بودند و سپس ديگر مخلوقات را آفريد، آنان را بر آفرينش ايشان گواه گرفت. اطاعت از آنان را واجب نموده و امور موجودات را به اينان سپرد.[٢]

اين روايت را از اين نظر دوست دارم كه در آن حضرت زهرا، به‌عنوان شاهد خلقت و آفرينش معرفى شده است.[٣]

[١]- ص ٤٩ كتاب مقدمه مؤلف در چ دوم به نقل از تفسير روح المعانى، ج ٦، ص ١٥٤.

[٢]- ص ١٣٥ كتاب به نقل از مرآة العقول، علامه مجلسى، ج ٥، ص ١٩٠.

[٣]- ما نيز به تأسى از استاد همين نام را براى معرفى اثر برگزيده‌ايم.