مستحب است يعنى با عباى وارونه و پاى برهنه و تحت الحنك از مسجد امام به سمت مصلى حركت كردند و مردم هم به دنبال ايشان وارد رودخانه شدند كه مدتى بود به صورت بيابانى خشك و سوزان درآمده بود. آنان تكبيرگويان و تهليل‌گويان به سوى خاك فرج به راه افتادند ...[١]

ايشان آن‌گاه يادآور مى‌شوند كه چطور پس از گذشت دو روز از اين واقعه، پس از اتمام نماز مغرب و عشاء مرحوم آيت‌اللّه خوانسارى باران شروع شد و دعاهاى مردم مستجاب گرديد.[٢]

رسولى محلاتى پس از سالها تحصيل در قم به تهران مهاجرت نموده، نخست امامت جماعت مسجد امام جعفر صادق در محله درخونگاه تهران را پذيرفتند و آن‌گاه با رحلت پدر در محله امامزاده قاسم شميران به اقامه جماعت و تبليغ دين مبين اسلام پرداختند. ايشان از اين دوره به نيكى ياد مى‌كنند كه در اين محله دورافتاده و بى‌سر و صدا توانستند بيش از پيش به تحقيقات علمى و مطالعه و تأليف و ترجمه خويش پرداخته و از اين فرصت به خوبى استفاده كنند.

آثار قلمى و تأليفات نامبرده را مى‌توان به سه دسته عمده تقسيم كرد:

١. كتابها و متونى كه با تصحيح، تعليق و پاورقى ايشان به چاپ رسيده كه برخى از آنها عبارتند از: تفسير مجمع البيان، تفسير نورالثقلين، تفسير عياشى، دارالسلام حاجى‌نورى، مناقب ابن شهر آشوب، كشف الغمه اربلى، مرآة العقول علامه مجلسى، اثبات الهداة شيخ حرعاملى، ايقاظ الهجعة فى اثبات الرجعه شيخ حر عاملى، نفقات ثلاثه و مقتصب الاثر فى‌النص على الائمة الاثنى عشر شيخ اسماعيل محلاتى.

[١] - مصاحبه سيد هاشم رسولى محلاتى با كيهان فرهنگى، سال سوم، شماره ١٢، ١٣٦٥؛ ميراث ماندگار سال سوم و چهارم كيهان فرهنگى، تهران، سازمان انتشارات كيهان، چ دوم، پاييز ١٣٧٩، ص ١٣٢.

[٢] - همان، ص ١٣٣.