بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٢٢ - «فاطمه زهرا(س) صاحب ولايت كبرى»/ علامه امينى(ره)؛ فاطمه زهرا(س)، مقدمه و پاورقى و تعليقات از محمد امينى نجفى

فروبست و به صورت امانت در محل وفات خود (تبريز) دفن گرديد.

علامه امينى درباره او مى‌فرمودند: ١٢ سال پس از فوت مرحوم جدم (نجفقلى) وقتى كه او را از قبرش بيرون آورديم تا به نجف اشرف منتقل نماييم با نهايت تعجب و شگفتى ديديم كوچك‌ترين تغييرى در جنازه اين مرد بزرگوار بوجود نيامده است، و حتى مويى از محاسن شريفش نريخته است.

شيخ احمد امينى پدر مرحوم علامه نيز از فقها و فضلا و مجتهتدين مسلّم زمان خويش و در زهد و تقوى زبانزد خاص و عام بود. وى به قدرى سليم‌النفس و خليق بود كه كسى او را در طول عمرش- جز در مسائل مذهبى- خشمگين نديده بود.

مرحوم شيخ احمد نيز مانند پدرش امين الشرع در سن ٨٣ سالگى در بيست و نهم ربيع الاول سال ١٣٧٠ هجرى قمرى (مطابق با هفدهم ديماه ١٣٩٢ شمسى) در تهران وفات يافت و در شهر قم در قبرستان نو به خاك سپرده شد.

مرحوم علامه امينى تحصيلات مقدماتى و دوره سطح را نزد افاضل تبريز، از جمله پدر بزرگوارش فرا گرفت و آن‌گاه در عنفوان جوانى به نجف اشرف عزيمت نمود تا در جوار مرقد ملكوتى مولى الموحدين اميرالمؤمنين ٧ به كسب معارف الهى بپردازد. اساتيد بزرگوار علامه در دوره تحصيل نجف عبارت بودند از مرحوم آيت‌اللّه سيد محمد حسينى فيروزآبادى، مرحوم آيت‌اللّه سيد ابوتراب خوانسارى، مرحوم آيت‌اللّه ميرزاعلى ايروانى و مرحوم آيت‌اللّه ميرزا ابوالحسن مشكينى.

مرحوم علامه پس از سالها تحصيل در نجف اشرف به تبريز بازگشت اما جذبه ديار ملكوتى نجف اشرف باعث شد او نتواند در تبريز ماندگار شود و پس از مدتى به نجف بازگشت و براى هميشه در آن سرزمين رحل اقامت افكند.