بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ٥٤ - «فاطمه بانوى برتر»/ سيد جعفر شهيدى؛ زندگانى فاطمه زهرا(س)

مورخان اهل سنت زمان ولادت ايشان را پنج سال پيش از بعثت و علماى بزرگ شيعه سال پنجم بعثت ياد كرده‌اند و قرائنى به نفع هر قول اقامه شده است.

فاطمه (س) خواهان بسيارى داشته است اما از آن ميان پس از طى مقدماتى با على ٧ ازدواج مى‌كند و آن دو با هم و سپس فرزندانشان زندگى زاهدانه و دشوارى را مى‌گذرانند كه سراسر تربيت و نمونه و تقوا و حاكى از اوج اخلاق كريمانه بوده و بهترين سرمشق يك زندگى اسلامى و قرآنى است ...

در سال دهم هجرت، پيامبر آخرين مأموريت خود را انجام داد و على ٧ را در منزل جحفه در بازگشت از حجه‌الوداع به ولايت مؤمنان منصوب كرد.

پس از سفر، پيامبر خبر ناگوار رحلت قريب الوقوع خود را به دخترش مى‌دهد و پس از مشاهده اندوه گران او گفتار خود را چنين تمام مى‌كند كه دخترم، تو نخستين كسى از خاندان من هستى كه به پدرت خواهى پيوست و بدينگونه لبخندى بر لبان زهرا نقش مى‌بندد!

و سرانجام آن روز شوم فرا مى‌رسد. پيامبر چند روزى از درد مى‌نالد و بسترى مى‌شود ...

رحلت پيامبر ٦

پيغمبر خدا به ديدار خدا رفت! اين خبر چون صاعقه بر سر مردم فرود مى‌آيد. در آن لحظه‌هاى پر اضطراب و در ميان موج گريه و آه و افسوس ناگهان فريادى سهمگين به گوش مى‌رسد:

- نه! هرگز، دروغ مى‌گويند! محمد نمرده! و نمى‌ميرد! آنكه چنين سخنى مى‌گويد منافق است! او به ديدار خدا رفت! او چون عيسى مسيح‌