بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٩٤ - «حضرت زهرا، شاهد خلقت و آفرينش»/ احمد رحمانىهمدانى؛ فاطمهالزهرا، شادمانى دل پبامبر

ظاهرا در كتاب حضرتعالى مواردى وجود دارد كه محل چالش افكار و آراى متخصصان و اهل فن است ممكن است به برخى از اين موارد اشاره كنيد:

بله يكى از اين مباحث پيرامون حديث شريف رسول اكرم ٦ است كه فرمودند:

«مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ امامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَةً جاهِليَّه»[١]

يعنى هر كس بميرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است.

اين حديث در صحيح مسلم (كه از كتب معتبر اهل سنت است) با اندك تفاوتى بدينگونه آمده است:

«مَنْ خَرَجَ مِنَ الطّاعَةِ وَ فارَقَ الْجَماعةَ فَماتَ ميتَةً جاهِليَّة»[٢]

هر كس از اطاعت بيرون شود و از جماعت كناره گيرد و بميرد، چونان مردگان دوران جاهليت مرده است.

ما در كتاب فاطمة الزهرا، بهجة قلب المصطفى طى چند صفحه بررسى و پژوهشى را پيرامون اين قبيل روايات ارائه داده‌ايم.[٣]

در اين بررسى و پژوهش آمده است كه حضرت صديقه كه به نص قرآن كريم، طاهره و مطهّره است و آن كسى است كه خدا و پيامبرش به خشم او خشمگين و به خشنودى اش خشنود مى‌شوند، هر آنچه كه او را آزار دهد، آنان را آزار مى‌دهد، چنين بانوى والايى در حالى ديده از جهان فرو بست كه بيعت آن كسى را كه مى‌پندارند خليفه زمان بود، بر گردن نداشت. همسر او هم در طول مدت شش ماهى كه وى بعد از رسول خدا ٦ زنده بود، بر طبق آنچه در صحيحين آمده است، بيعت نكرد.

حالا با عنايت به روايتى كه گذشت، بايد بگوييم كه حقيقت از يكى از اين چند فرض خالى نيست:

[١]- شرح المقاصد، تفتازانى، ج ٢، ص ٢٧٥.

[٢]- صحيح، مسلم، ج ٦، ص ٢١.

[٣]- از ص ٨٧ تا ٩٣ ترجمه.