بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ٢٣٨ - «راه روشن زندگى»/ محمد دشتى؛ نهجالحياة، فرهنگ سخنان حضرت فاطمه(س)

شِكوه‌هاى جگرسوز

ام سلمه مى‌گويد خدمت حضرت زهرا رسيدم و پرسيدم: اى دختر رسول خدا؛ شب را چگونه صبح كردى؟

حالت چگونه است؟ فرمود:

صبح كردم در ميان حزن شديد و اندوه عظيم، در حالى كه پيامبر از دست رفته، و وصىّ او مظلوم واقع شده است. سوگند به خدا، حشمت و عظمت آن كس دريده و نابود شد كه بر خلاف حكم خدا در قرآن و سنت و سفارش پيامبر اسلام در تأويل و تفسير قرآن، حق امام را غصب كردند و به ديگران سپردند. اين گونه برخوردهاى خصمانه، از كينه توزيهاى جنگ بدر و خونخواهى كشتگانشان در جنگ احد است كه در درون قلب نفاق‌آميز و انديشه فتنه‌انگيزشان پنهان بوده است و تا كنون جرئت اظهار آن را نداشتند تا در آن هنگام كه حكومت الهى بازيچه دست قدرت طلبان گرديد و امام بحق، منزوى شد. آتش كينه‌هاى ديرينه‌شان زبانه كشيد و باران مصيبتها و مشكلات را بر ما فرو ريختند و رشته‌هاى ايمان را دريدند و نسبت به وعده‌هاى الهى در حفظ و پاسدارى از رسالت پيامبر و دفاع از پرهيزكاران و مؤمنان چه زشت عمل كردند.

اما افسوس درجهت انتقام‌گرفتن از پدران [مشرك و منافق‌] خود كه در جنگهاى‌اسلامى عليه اسلام جنگيدند و كشته شدند، به‌دنيا روى آوردند [و فريب دنيا را خوردند.] (حديث ١١٧- صفحات ٢١٥- ٢١٣ كتاب)

واپسين دعا

اسماء همسر جعفر طيار نقل مى‌كند كه در لحظه‌هاى پايانى عمر حضرت زهرا متوجه آن بزرگ زنان عالم بودم. ابتدا غسل كرد و لباسها را عوض كرد و در خانه مشغول راز و نياز با خدا شد.