درحاشيه هر صفحه از كتاب ده نام مبارك حضرت زهرا (س) به صورتى زيبا و با خط سبز مزين شده كه سبكى جالب و درخور توجه است. همچنين پونط چشم‌نواز حروف، اعراب‌گذارى عبارات عربى، عناوين مناسب، انطباق سرصفحه‌ها با متن، فهرست جامع كتاب در آغاز و ... از ديگر مزاياى اين كتاب به شمار مى‌آيد.

اما در اين قسمت بحث اجازه دهيد از زاويه‌اى ديگر به كتاب نگاه كنيم. با توجه به اقبال عام از كتب كم حجم اما پرقوّت و رسا، اين كتاب كه راه ميان‌برُ و كوتاهى را برگزيده تا ما را به سوى منزلت واقعى حضرت زهرا (س) راهنمايى كند، با اصلاحاتى كه در ذيل به آنها اشاره مى‌شود، مرغوب‌تر و مطلوب‌تر خواهد بود.

اميد است بزرگان اهل نظر به‌ويژه نويسنده معزز بيان اين قبيل نكات را اقدامى خيرخواهانه تلقى كرده، از جمله رسالتهاى اين قلم بدانند:

١. شايسته است در صورت امكان در چاپهاى بعدى ترتيب وقايع رعايت شده، مدّنظر قرار گيرد. در كتاب حاضر به اين مهم توجه كافى مبذول نشده است. از جمله آنكه پس از پايان بخش مربوط به مراسم جشن عروسى حضرت فاطمه به يكباره وارد بحث «فاطمه (س) بعد از رحلت پيامبر ٦» مى‌شود (ص ٤٧) يا پس از ذكر فضايل حضرت فاطمه به ناگاه بحث فدك آغاز مى‌شود. (ص ١٠٧)

٢. مناسب است در بعضى از ابواب كتاب، نوعى بازنگرى صورت پذيرد. از جمله آنكه ذيل عنوان «فضائل حضرت زهرا» (ص ٥١) كه خود باب مستقلى مى‌باشد اشاره شده كه تمام احاديث اين بخش (مجموعا چهل حديث) از منابع معروف و مشهور اهل سنت با ذكر مدارك نقل شده، در حالى كه حديث چهلم در فصلى مجزا و طى ماجرايى مستقل مورد بررسى قرار گرفته است. (ص ١٠٥)