بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٩٣ - «حضرت زهرا، شاهد خلقت و آفرينش»/ احمد رحمانىهمدانى؛ فاطمهالزهرا، شادمانى دل پبامبر

روايت ديگرى كه بسيار گرانمايه و عظيم‌القدر است و من ابتداى كتاب خويش را با آن متبرك كرده‌ام،[١] روايتى است كه علامه مجلسى از امام صادق ٧ نقل كرده است:

«وَ هِىَ الصِّديقَةُ الْكُبْرى وَ عَلى مَعْرِفَتِها دارَتِ الْقُرُونُ الْاولى»[٢]

يعنى او صديقه كبرى است و قرون نخستين بر محور شناخت او چرخيده است.

انديشمند گرانمايه، ابوالحسن نجفى در كتاب ارزنده‌اش در ذيل اين حديث مى‌گويد: مقصود از قرون نخستين دوران زندگى تمام پيامبران و اوصيا و امّتهاى آنان از حضرت آدم تا حضرت خاتم الانبياء سلام اللّه عليهم اجمعين است. يعنى خداوند هيچيك از پيامبران را مبعوث نكرد، مگر اينكه به فضيلت و محبت حضرت صديقه كبرى، فاطمه زهرا (س) اقرار كند.[٣]

مؤيد اين مطلب روايتى است كه سيد هاشم بحرانى صاحب تفسير برهان از آن حضرت آورده است كه فرمود نبوت هيچ پيامبرى تكميل نشد مگر به فضيلت و محبت آن حضرت اقرار كرد.[٤]

از جمله اين روايات، كه اطاعت حضرت زهرا (س) را بر همگان لازم مى‌داند روايت بسيار شگفتى است كه حضرت باقر ٧ در ضمن حديثى طولانى درباره حضرت زهرا (س) مى‌فرمايد: اطاعت ايشان بر تمامى آفريدگان خداوند از جن و انس و پرندگان و حيوانات وحشى و پيامبران و فرشتگان واجب بود.[٥]

[١]- ص ٣٦ كتاب.

[٢]- ص ١٣٤ كتاب به نقل از بحارالانوار، علامه مجلسى، ج ٤٣، ص ١٠٥.

[٣]- ص ١٣٤ كتاب به نقل از ملتقى البحرين، ص ٤٠.

[٤]- ص ١٣٤ كتاب به نقل از مدينة المعاجز.

[٥]- ص ٨٠ كتاب به نقل از دلائل الامامه، طبرى، ص ٢٨.