حضرت زهراست. حضرتعالى كوشيده‌ايد بدون هر گونه تعصب و يكسونگرى اين روايات را از منابع سنى و شيعه گرد آوريد. آيا يافته‌هاى شما گواه نوعى انصاف از سوى هر دو گروه هست؟ انصاف شيعه در اينكه غلو نكند و انصاف سنى در اينكه حقايق را، آنگونه كه هست نمايان سازد.

به نكته خوبى اشاره كرديد. انصاف شرط لازم براى بررسى‌هاى تاريخى است. بگذاريد مثالى بزنم.

حافظ جلال الدين سيوطى از بزرگان اهل سنت در كتاب خويش مى‌گويد تمامى احاديثى كه فاطمه رضى اللّه عنها نقل كرده به ده حديث نمى‌رسد.[١] او تعداد احاديث حضرت زهرا را ٨ حديث مى‌داند اما در همين كتاب از مادر ابوبكر ٤٠ حديث روايت مى‌كند. همچنين از حافظ بدخشانى روايت شده است كه مجموعه رواياتى كه از آن حضرت رسيده است، هيجده روايت است.[٢] شنيدن چنين اخبارى براى ما كه با فرهنگ فاطمى آشنا هستيم و از فضايل آن بانوى بزرگوار باخبريم، خيلى سنگين و جانفرساست. اين مطلب باعث شد من جستجو كنم و ١٢٣ روايت از حضرت زهرا با استناد به كتابهاى شيعه و اهل سنت به دست آورم و در فصل بيستم كتاب عنوان نمايم.[٣] اين مطلب نشانگر آن است كه گاهى در حق اين بانوى بزرگ ستمهايى رفته است كه دل هر انسان آزاده منصفى را به درد مى‌آورد.

آيا در اين ميان به فرموده‌هاى ارزنده و حكمتهاى سازنده‌اى برخورده‌ايد كه براى خود شما جذاب و شنيدنى باشد؟

يكى از اين روايات كه حضرت در معرفى اهل بيت ٧ بيان داشته، واقعا از مضمونى عالى برخوردار است. از قضا اين روايت را ابن‌

[١]- ص ٣٨٥ كتاب به نقل از الثغور الباسمة فى حياة سيدتنا فاطمه، ص ٥٢.

[٢]- همان مدرك در حاشيه، ص ٥٢.

[٣]- از ص ٣٨٥ تا ٤٥٦ كتاب.