آن‌گاه به تحصيل فلسفه پرداخت و اشارات را در خدمت آيت‌اللّه حسن‌زاده آملى و اسفار اربعه را خدمت حضرات آيات جوادى آملى و محمدى گيلانى و شرح منظومه را خدمت آيت‌اللّه حقى آموخت.

مرحوم دشتى روش تحقيق و نويسندگى را ابتدا در محضر شهيد مفتح و سپس نزد آيت‌اللّه سبحانى و شهيد محمد مصطفوى كرمانى در طول سالهاى ٥٠ تا ٥٧ فرا گرفت.

استاد در طول سالهاى پربركت زندگى و در تحقيقات گسترده علمى خويش، محور اصلى را نهج‌البلاغه قرار داده و در ضمن آن به عقايد اسلامى، فلسفه‌احكام و ارزيابى زندگى سياسى اهل‌بيت نيز توجه داشت.

مهربانى و عطوفت، شوخ‌طبعى، كرامت نفس، احترام به پدر و مادر، اخلاص در عمل، پشتكار و خستگى ناپذيرى، پاكيزگى و آراستگى و غيرت دينى برخى از صفات اخلاقى اين فاضل گرانمايه بود.

سرانجام در شام چهاردهم ارديبهشت ١٣٨٠ در سن پنجاه‌سالگى در سانحه رانندگى جان به جان‌آفرين تسليم كرد و به سراى باقى شتافت.

زندگينامه اين عالم فرزانه پس از مرگ وى توسط عده‌اى از يارانش در مؤسسه فرهنگى، تحقيقاتى امير المؤمنين ٧ نگاشته شد و در كتابى تحت عنوان «ذوالفقار حيدر»[١] به چاپ رسيد.

مطالعه اين كتاب را به همه كسانى كه مى‌خواهند راه و رسم زندگى و حياتى پربركت را بياموزند، توصيه مى‌كنيم.

روش كار در نهج الحياة

مؤلف ارجمند مراحل انجام تحقيقات و تأليف اثر حاضر را طى هفت سال از سال ١٣٦٥ تا سال ١٣٧٢ به انجام رسانيده و روند مشخصى را

[١] - ذوالفقار حيدر؛ محمد مهدى دشتى، قم، انتشارات قدس، چ اول، پاييز ١٣٨٢ ش.