نيكو كه در دل نگاشت. سپاس بر نعمتهاى فراگير كه از چشمه لطفش جوشيد و عطاهاى فراوان كه بخشيد و نثار احسان كه پياپى پاشيد. نعمتهايى كه از شمار افزون است و پاداش آن از توان بيرون، و درك نهايتش نه در حد انديشه ناموزون.

گواهى مى‌دهم كه خداى جهان يكى است و جز او خدايى نيست.

گواهى مى‌دهم كه پدرم محمد بنده او و فرستاده اوست. پيش از آنكه او را بيافريند برگزيد. و پيش از پيمبرى تشريف انتخاب بخشيد و به آن نامش ناميد كه مى‌سزيد.

خداى بزرگ تاريكى‌ها را به نور محمد روشن ساخت و دل‌ها را از تيرگى كفر بپرداخت. و پرده‌هايى كه بر ديده‌ها افتاده بود به يكسو انداخت. سپس از روى گزينش و مهربانى جوار خويش را بدو ارزانى داشت و رنج اين جهان كه خوش نمى‌داشت، از دل او برداشت. و او را در جهان فرشتگان مقرب گماشت.

درود خدا و بركات او بر محمد ٦ پيمبر رحمت، امين وحى و رسالت و گزيده از آفريدگان و امَّت باد.

سپس به مجلسيان نگريست و چنين فرمود:

شما بندگان خدا! نگاهبانان حلال و حرام و حاملان دين و احكام، و امانت داران حق و رسانندگان آن به خلقيد.

حقّى را از خدا عهده داريد. و عهدى را كه به او بسته‌ايد پذيرفتار. ما خاندان را در ميان شما به خلافت گماشت و تأويل كتابُ اللّه را به عهده ما گذاشت.

حجتهاى‌آن‌آشكار است، آنچه درباره‌ماست پديدار و برهان‌آن روشن و از تاريكى گمان به كنار و آواى آن در گوش مايه آرام و قرار و پيرويش راهگشاى روضه رحمت پروردگار و شنونده آن در دو جهان رستگار.