١- علامه اقبال لاهورى، انديشمند، عارف و شاعر بزرگ مسلمان با اينكه به ظاهر شيعه نيز نبوده است، شعر مشهور و بلندى در ستايش حضرت زهرا ٧ دارد كه در مقام مقايسه آن حضرت با حضرت مريم سروده و بخشى از آن چنين است:

مريم از يك نسبت عيسى عزيز		از سه نسبت حضرت زهرا عزيز
نور چشم رحمة للعالمين‌		آن امام اولين و آخرين‌
بانوى آن تا جدار هل اتى‌		مرتضى مشكل‌گشا شير خدا
مادر آن مركز پرگار عشق‌		مادر آن كاروانسالار عشق‌
آن يكى شمع شبستان حرم‌		حافظ جمعيت خيرالامم‌
تا نشيند آتش پيكار و كين‌		پشت پا زد بر سر تاج و نگين ...

و اما انديشمندى ديگر از ديار خودمان، زنده ياد شريعتى پا را از اين اوج هم به حق فراتر نهاده و گفته است كه هرچند آن بانوى بزرگ دختر پيامبر و مام حسنين و همسر حيدر ٧ است اما او به خودىِ خود باب نجات و چراغ هدايت و منبع سرشار ديگرى است و خلاصه «فاطمه، فاطمه است» وگرنه پيامبر، دختران ديگر هم داشته، چنانكه ائمه ديگر هم مادران گرامى‌اى داشته‌اند و على ٧ هم همسران ارجمندى ديگر، اما هيچيك فاطمه نبوده‌اند.

٢- از اينرو بس شورانگيز و شعورآفرين است پژوهش و نگارش در باب اين بانوى برگزيده اسلام، و چه شكوهمند است آشنايى با معصومى كه خود مادر يازده معصوم ديگر است، و چه مبارك آغازى است معرفى آثار و ارجاع به منابع معتبرى كه درباره شخصيت معنوى- عبادى، سياسى و اجتماعى يگانه بانوى تمام عصرها و تمام نسل‌هاست؛ كسى كه الگوى كامل انسانيت و زن بودن و مادر بودن است، و چه ژرف است اين اقيانوس بيكران عفت و پاكدامنى و چه شگرف است اين عظمت بى‌پايان و چه بسيارند غواصان معناى در طول تاريخ و در گستره سرزمين اسلام كه در بحر وجود آن واسطه فيض غوص كرده و به نسبت ظرفيت وجودى خويش از او بهره جسته و به قدر رفع تشنگى از درياى علم و حلم او سيراب گشته‌اند!

٣- فاطمه بزرگ بانويى بود كه به فرموده پيامبر ٦، خدا بواسطه غضبش‌