الفبا و ... تنظيم شوند. اما آنچه به نظر مى‌رسد در اين كتاب از آن بهره گرفته شده است، تلفيقى غير هوشمندانه و نامشخص از روشهاى تنظيم موضوعى، ادوارى و الفبايى است.

٣- شتابزدگى و بيحوصلگى در فرهنگ نويسى و درباره كتابى كه مى‌خواهد ميزان ساير كتب و نوشته‌ها قرار گيرد، به هيچ‌وجه قابل اغماض نيست. در صورتى كه در كتاب حاضر ما با موارد متعددى از اين دست مواجه مى‌شويم كه تنها برخى از آنها را برمى‌شماريم:

- مرحوم مؤلف (ره) پيشگفتار چاپ اول كتاب را به تاريخ ١١ ذيقعده ١٣٧٢ نگاشته است. بديهى است سال ١٣٧٢ به تاريخ هجرى شمسى است، در حالى كه ذيقعده از ماههاى هجرى قمرى است!

- در برخى موارد نام كتب و نويسندگان به گونه‌هاى مختلف ضبط و ثبت شده است. از جمله در صفحه ٣٣٢ كتاب پاورقى شماره ١٣، عاصم‌بن حميد الحناط آمده كه درست روبروى آن عاثم‌بن حميد الحناط نگاشته شده است. كتاب مرحوم شيخ حر عاملى در صفحه ٢٤١ با عنوان «اثبات الهداة» آمده و در صفحه ٤١٦ با عنوان «اثبات الهدى» نام برده شده است. كتاب «ارشاد السارى» در صفحه ٢٤٣ به علامه فتسطلانى نسبت داده شده و در صفحه ٤١٦ به علامه قسطلانى!

- كتاب حاضر به گونه‌اى شگفت از يكدستى و هماهنگى بين اجزاى مختلف آن بى بهره است. البته مؤلف محترم در پيشگفتار چاپ اول كتاب به اين نكته اشاره كرده كه كار پژوهش و تحقيق اين اثر توسط گروهى از پژوهندگان مؤسسه تحقيقاتى اميرالمؤمنين ٧ انجام پذيرفته، اما آنچه در وهله نخست به چشم مى‌آيد اين است كه گويا مطالب گروه و تيم پژوهشگر در نهايت مورد مداقّه قرار نگرفته و پيوستگى لازم را پيدا نكرده است مثلًا در ذيل حرف «د» چهار عنوان اصلى آمده، بدون آنكه‌