كتاب مشتمل بر سخنى از مترجم و پيشگفتارى از مؤلف است. آن‌گاه در تمهيدى كه صفحات متعددى از كتاب را در برگرفته است، به بحث مهم «اهل البيت» و ديدگاههاى مختلف پيرامون آن پرداخته شده است. سپس به تجزيه و تحليل سخنى كه به پيامبر نسبت داده شده كه «پيشوايان دوازده گانه همگى از قريش‌اند» پرداخته و قدرى پيرامون آن بحث كرده است.

باقى كتاب مشتمل بر دو بخش عمده است. در بخش اول پيرامون شخصيت خديجه (س) تحليلى صورت پذيرفته است. بخشى كه به «خديجه، نخستين بانوى باورى و ياورى» موسوم و در بخش دوم نيز پيرامون شخصيت حضرت زهرا (س) مطالبى بيان شده است.

نويسنده از باب احترام به مادر، نكته‌پردازى پيرامون خديجه (س) را مقدم كرده و نخست از اين بانوى نمونه ياد كرده است، هر چند اين بخش بسيار كوتاه‌تر و مختصرتر از قسمتى است كه از شخصيت حضرت زهرا (س) ياد شده است.

روش مؤلف در نگارش كتاب روش تاريخى است. تسلط وى بر منابع و مآخذ تاريخى او را در اين امر كمك مى‌كند. نمونه‌اى از اين نوع پردازش را مى‌توان در ماجراى «اهل البيت» ملاحظه كرد. او با بيان آيه ٣٣ از سوره احزاب (آيه تطهير) كه صراحتا رجس و پليدى را از ساحت اهل بيت دور مى‌سازد[١]، اقوال مختلفى را از كتبى همچون صحيح بخارى‌[٢]، صواعق‌[٣]، مجمع البيان‌[٤]، تاريخ ابن كثير، تفسير ابوحمزه‌

[١]- انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا. همانا خداوند اراده كرده است كه رجس و پليدى را از شما اهل بيت دور سازد و شما را به هرگونه پاكى و پاكيزگى بيارايد.

[٢]- صحيح بخارى، ج ٢، ص ١٨٩.

[٣]- ابن حجر هيثمى.

[٤]- طبرسى.