بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ٦٣ - «فاطمه بانوى برتر»/ سيد جعفر شهيدى؛ زندگانى فاطمه زهرا(س)

زود سخنش را شنيديد و سبك در پى او دويديد و در دام فريبش خزيديد و به آواز او رقصيديد.

هنوز دو روزى از مرگ پيغمبرتان نگذشته و سوز سينه ما خاموش نگشته، آنچه نبايست، كرديد. و آنچه از آنتان نبود برديد و بدعتى بزرگ پديد آورديد.

به گمان خود خواستيد فتنه برنخيزد و خونى نريزد اما در آتش فتنه فتاديد و آنچه كِشتيد به باد داديد كه دوزخ جاى كافران است و منزلگاه بدكاران. شما كجا؟ فتنه خواباندن كجا؟ وگرنه اين كتاب خداست ميان شما!

نشانه هايش بى كم و كاست هويدا و امر و نهى آن روشن و آشكار. آيا داورى جز قرآن مى‌گيريد؟ يا ستمكارانه گفته شيطان را مى‌پذيريد؟ «كسى كه جز اسلام دينى پذيرد، روى رضاى پروردگار نبيند. و در آن جهان با زيانكاران نشيند».[١]

چندان درنگ نكرديد كه اين ستور سركش رام و كار نخستين تمام گردد. نوايى ديگر ساز و سخنى جز آنچه در دل داريد آغاز كرديد! مى‌پنداريد ما ميراثى نداريم. در تحمّل اين ستم نيز بردباريم. و بر سختى اين جراحت پايداريم.

مگر به روش جاهليت مى‌گراييد؟ و راه گمراهى مى‌پيماييد؟ «براى مردم با ايمان چه داورى بهتر از خداى جهان؟»[٢]

اى مهاجران! اين حكم خداست كه ميراث مرا بربايند و حرمتم را نپايند؟ پسر ابوقحافه! خدا گفته تو از پدر ارث برى و ميراث مرا از من بِبُرى؟ اين چه بدعتى است در دين مى‌گذاريد! مگر از داور روز رستاخيز خبر نداريد.

[١]- سوره آل عمران، آيه ٨٥.

[٢]- سوره مائده، آيه ٥٠.