درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٠٧ - حديث ششم در لزوم حجت
اجتماعات براى او حاصل شده خلاصه هر نعمت كه پروردگار باهل ايمان موهبت فرمايد بهمان قدر نيز وظايفى بر او متوجه مىشود بايد در مقام اداء آن وظايف عمومى و اجتماعى بر آيد زيرا بسيارى از امور بطور واجب كفائى است و كسى قدرت اجراى آن را ندارد ولى افرادى كه بهره وافرى از نيرو و قدرت و نفوذ كلمه در اجتماعات دارند اين گونه وظايف كفائى بصورت واجب عينى و شخصى در باره آنان چه بسا خواهد در آمد چه بسيار وظايف عمومى كه بصورت واجب كفائى است در باره متنفذين و قدرتمندان بصورت واجب عينى و شخصى خواهد در آمد.
از جمله نعمتها صحت بدن و قدرت و جاه و شرافت خانوادگى و ثروت و مال است كه هر يك از اين قدرتها در مورد رفع نيازهاى مردم بايد بكار رود مثلا بر سرمايه داران تأمين نيازهاى مالى عمومى لازم است و اين غير از حقوق مالى مانند زكوات و اخماس و نظاير آنها است كه بر حسب آيات كريمه قرآنى مقرر است.
بلكه بطور كلى تأمين احتياجات عمومى مالى مانند تجهيزات جنگى و تأمين حدود و ثغور كشور اسلامى بعهده سرمايه داران و افراد نيرومند است كه از آن پاسدارى نمايند.
روايت شريفه كه امام عليه السّلام مىفرمايد ان اللَّه لم ينعم على عبد نعمة الا و قد الزمه فيها الحجة من اللَّه تصريح بآنست كه هر نعمت و قدرت و نيرو كه ساحت كبريائى باهل ايمان موهبت فرمايد در مقابل آن نعمت حجت و وظايفى اجتماعى و عمومى نيز بعهده او خواهد متوجه شد زيرا عضو حساس و نيرومند جامعه اسلامى است بايد بقدر ضرورت و نيروى خود در مورد حاجت بكار رود و بوظايف كه بشخص او بطور واجب كفائى متوجه است از نظر قدرت و نيرو واجب كفائى بر ديگران بصورت واجب عينى در مىآيد بايد قيام نمايد.
و در ذيل روايت نيز تصريح نموده كه هرگز نيرومندى از اهل ايمان نميتواند