درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٦٨ - حديث ٥ از اصول كافى
قوله عليه السلام: و الباطن لا باجتنان:
از جمله صفات ساحت كبريائى آنست كه مخفى و پنهان از آگهى بشر است ولى نه از نظر اينكه با حائلى از انظار دور و پنهان شده بلكه از نظر شدت ظهور مانع است كه نيروى احاطه بتواند بر آن احاطه بيابد مانند خورشيد تابان كه هرگز نيروى بينائى نميتواند بآن نظر افكند.
قوله عليه السلام: و الظاهر البائن لا بتراخى مسافة.
از نظر اينكه منزه از ماده و جسمانيت است نميتوان باو نزديك شد و دورى او نه از نظر بعد مكانى است بلكه از نظر شدت و ظهور كبريائى و نقص و ضعف موجودات است كه نميتواند بر او اشراف يابد و بينونت ذاتى و علو مقام كبريائى مانع است از اينكه بشر بتواند طريقى به پيمايد و دورى و بينونت را رفع نمايد بلكه بينونت ميان موجود قائم بذات و موجود وابسته بغير است.
قوله عليه السلام: ازله نهيه لمجاول الافكار:
دوام و ازلى كبريائى او مانع است از اينكه بشر در باره او فكر و انديشه خود را جولان دهد و در وجود و ازليت او فكر بجائى برسد و بكنه و حقيقت او ديده بگشايد.
زيرا دوام و ازليت او از مقوله زمان نيست تا اينكه نهايت براى آن فرض نشود زيرا صفت ازلى فوق زمان است و احاطه حقيقى و قيومى بر زمان و زمانيات دارد و زمانيات سيار است بلكه وجود و حقيقت او ازليت و ابديت و مجهول الكنه است كه فكر بشر قاصر است از درك اين حقيقت.
قوله عليه السلام: و دوامه ردع لطامحات العقول:
عقول بشر هرگز بر دوام و ازليت او قدرت درك و فهم ندارد زيرا دوام او از مقوله لاتناهى زمان نيست بلكه دوام و بقاء او مانند ازليت و سرمديت او مجهول