درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣١٠ - باب النوادر حديث پنجم از اصول كافى
و هدايت و تأثير باطنى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السّلام طريق نازل و ظهور تأثير باطنى است كه از عالم امر تنزل و ظهور نموده بر حسب صلاحيت مورد.
قوله (ع) و يده المبسوطة على عباده بالرأفة و الرحمة:
از جمله لوازم مقام وصايت و امامت اوصياء طاهرين عليهم السّلام آنست كه واسطه رحمت و رأفت و فضل ساحت كبريائى در باره بشر عموما و باهل ايمان پيروان مكتب قرآن بخصوص خواهند بود.
و اشاره شد كه در عالم ذر و ألست كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السّلام در پاسخ مقام كبريائى سبقت نموده سبقت زمانى نبوده بلكه سبقت ذاتى و وجودى و حقيقى بوده يعنى همان طور كه در مقام وجود آفريدگار آنان را سبقت و فضيلت وجودى موهبت فرموده در همه عوالم اين چنين خواهند بود و در هر يك از عوالم نحو ظهورى خواهد داشت در عالم تكليف بصورت رسالت و خاتميت و وصايت خاصه ظهور و بروز خواهد نمود.
بر اين اساس در همه عوالم و منازل سبقت وجودى و ذاتى آنان آثارى بخصوص خواهد داشت از جمله در اين جهان وسيله بسط رحمت و رأفت كبريائى خواهند بود چه بلحاظ فيوضات تكوينى هر لحظه وساطت دارند هم چنان كه به لحاظ فيوضات تعليمى و رهبرى وساطت دارند و هرگز بدون وساطت اعتقادى و علمى آنان نميتوان قيام باداء وظايف عبوديت نمود و در نتيجه توسط ميان خالق ساحت كبريائى و بشر صفات بسيارى نيز خواهند داشت و باوصياء عليهم السّلام آن صفات و آن اسماء اطلاق مىشود مانند (عين اللَّه الناظرة و يده الباسطة بالرحمة و الرأفة و خزنة علمه و كلمته العليا و قوله الحق).