از جمله صفات كبريائى آنست كه بر عوالم و بر موجودات بى‌نهايت و نظام هر يك از آنها كمال احاطه را دارد و هرگز تزلزل و فناء پذير نخواهد بود زيرا استيلاء و احاطه در اثر نيروى غيبى و قيموميت معنوى است كه ساحت كبريائى بر موجودات امكانى دارد و از طريق احاطه ظاهرى و تحيز خارجى و طبيعى نيست كه تزلزل و فناء پذير باشد.

بلكه استيلاء عبارت از صفت فعل و ظهور فيوضات كبريائى است كه عوالم بى‌شمار كه عرش كبريائى را تشكيل ميدهند صورت ميگيرد شاهد بر توحيد افعالى است و فياض على الاطلاق هرگز فيوضات نامتناهى او پايان پذير نخواهد بود بلكه لازم ذاتى كبريائى افاضه وجود و گسترش نور هستى است كه عوالم و موجودات را فرا گرفته و از نظر تنزل و تمثل بمحسوس هم چنان كه اشعه خورشيد جهان ماده و عالم طبع را فرا گرفته و در اعماق موجودات ريز و كلان تأثير نموده و همه آنها را بحركت و جنبش در آورده با اينكه يكى از عواملى است براى انتظام جهان كه با كمك ساير عوامل طبيعى ديگر ذرات موجودات جهان طبع را نيرو دميده و بسوى كمال سوق مى‌دهد و لحظه‌اى از تابش نور و حرارت بر همه جوانب موجودات دريغ نمى‌نمايد با توجه باينكه اشعه خورشيد تابش نور و حرارت ظاهرى است كه فضا را فرا گرفته و در اثر نفوذ و عبور از جو همه موجودات مادى را با نيروى خود بحركت در آورده و بكمال مى‌رساند.

و از نظر اينكه كره خورشيد مانند ساير كرات آسمان جسم و مادى است سير و حركت و اشعه آن پايان پذير خواهد بود زيرا هر متحرك و هر حركت طبيعى خواه ناخواه محدود بود بپايان خواهد رسيد.

ولى استيلاء و احاطه ساحت كبريائى بر عوالم بى‌شمار هرگز تزلزل و يا پايان‌