درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٠١ - حديث ٢ از اصول كافى

شرح‌

قوله عليه السلام‌: ان اللَّه تبارك اسمه و تعالى ذكره و جل ثنائه سبحانه و تقدس و تفرد و توحد:

اسم جلاله اللَّه علم و نام ساحت كبريائى است كه مستجمع صفات ذاتى و كمالات وجودى و جامع توحيد افعالى است و بمنزله همه صفات وجودى ذاتى و فعلى است بر اين اساس اصل و اساس همه صفات ذات و فعل ساحت كبريائى و همه بركات و آثار خير كه بر عوالم امكانى افاضه شده و تا ابد ادامه خواهد داشت همه از بركات و خيرات نام كبريائى اللَّه مى‌باشد و بساحت او اختصاص دارد و بغير او اطلاق نمى‌شود و بمعناى مستحق الوهيت و معبوديت و از جمله آثار ساحت كبريائى تعالى ذكر و ياد نعمتهاى او است كه صحنه امكان را نور بخشيده و همه موجودات از ريز و كلان با زبان وجودى خودشان مدح ثنا گويان و كمال او را ارائه ميدهند از اين جهت شايسته تسبيح و تنزيه از نقص و از امكان است و مقدس و منزه از مانند و نظير و شبيه است.

و تفرد ساحت كبريائى خود را متفرد و يگانه و يكتا و بى‌همتا معرفى فرموده است و هرگز نعمتها و فيوضات ساحت قدس او قابل احصاء نيست هم چنان كه رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم ميفرمود

(لا احصى ثناء عليك انت كما اثنيت على نفسك)

كه‌