رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٣٣ - طلحه با عثمان

چنين بود كه على عليه السلام مى‌فرمود:

لَحَا اللهُ بنَ الصَّعبَ أعطَاهُ عُثمَانُ مَا أعطَاهُ وَ فَعَلَ بِهِ مَا فَعَل.[١]

خداوند پسر صعبه (طلحه) را لعنت و رويش را زشت گرداند؛ عثمان به او داد آنچه داد و طلحه كرد با وى آنچه كرد.

در زمان محاصره نيز وقتى عثمان از على عليه السلام درخواست يارى كرد آن حضرت كه سلام خدا بر او باد به نزد طلحه آمد و فرمود: اى طلحه، اين چه كارى است كه در آن افتاده‌اى؟

طلحه گفت: يا اباالحسن، آيا پس از اينكه كار به انتهاى شدت رسيد دست بردارم؟

امام ديگر به او چيزى نفرمود و به بيت المال رفت. آنگاه فرمود: درِ بيت المال را باز كنيد. آنان‌كه در آن جا بودند نتوانستند آن را باز كنند. آن حضرت فرمود در را بشكنيد و اموال را از آن بيرون بياوريد. سپس آن اموال را بين مردم تقسيم كرد.

چون اين خبر به گوش مردمانى كه در خانه طلحه جمع شده بودند رسيد از گرد او متفرق شده وبراى گرفتن پول به بيت المال مراجعه كردند و طلحه تنها ماند.

[١] - الكامل ٣/ ١٨٣، طبرى ٤/ ٥.