رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ١٨٧ - سخن پيامبر دربار عمار

داشت برايش آوردند و عمار با شعرى كه خواند درستى سخن حذيفه را آشكار ساخت:

امروز دوستان را مى‌بينم* محمد و اصحاب او را.[١]

پس از شهادت عمار، عبدالله پسر عمرو عاص به پدرش گفت: آيا اين مرد را در چنين روزى كشتيد در حالى كه پيامبر در باره او چنان سخنى را گفته است؟ عمرو گفت: پيامبر در باره او چه گفته؟ پسرش گفت: آيا با ما نبودى روزى كه مسجد پيامبر را مى‌ساختيم كه همه يك سنگ يك سنگ و يك خشت يك خشت براى مسجد حمل مى‌كردند و عمار سنگ‌ها و خشت‌ها را دوتا دوتا مى‌آورد و از شدت خستگى از هوش رفت؛ آنگاه پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله بالاى سرش رفت و در حالى كه خاك از چهره او مى‌زدود فرمود:

وَيحكَ يا بْنَ سُمَيه، النّاسُ يتقِلُونَ حَجَراً حَجَراً وَ لِبْنً لِبْنً وَ أنْتَ تُنْقِلُ حَجَرَين حَجَرَين وَ لِبْنَتَين لِبْنَتَين رَغْبً مِنْكَ فِي اْلأجْرِ وَ أنْتَ وَيحَكَ مَعَ ذَلِكَ تَقْتُلُكَ الفِئُ الْبَاغِيه.

واى، اى پسر سميه، سنگ و خشت را دوتا دوتا حمل مى‌كنى در حالى كه مردم آن‌ها را يكى يكى مى‌آورند، تو اين عمل را در اشتياق به اجر و پاداش خداوندى انجام مى‌دهى اما واى كه در عين حال، گروهى طغيانگر تو را خواهند كشت.

[١] -

تاريخ طبرى ١/ ٣٣١٧.