رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٢١٨ - قباحت و زشتى

پيش مى‌گيريم؟ آيا در قاموس زندگى ما معنايى براى كلمه انسان و انسانيت چنان‌كه در قاموس على بود يافت مى‌شود؟

قباحت و زشتى‌

ابومخنف از عطا از عجلان از حميد بن هلال نقل كرده كه چون خوارج از بصره حركت كردند به ياران خود در منطقه نهروان پيوستند. در همين ايام، گروهى از آنان بيرون آمده و با مردى برخورد كردند كه زنى را سوار بر درازگوشى با خود مى‌برد. آنان راه را بر او بستند و او را تهديد كرده ترساندند و گفتند: كه هستى؟ وى در حالى كه خم مى‌شد تا لباس خود را كه از ترس آنان از دستش به زمين افتاده بود بردارد گفت: من عبدالله پسر خباب هستم كه از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه وآله بود.

گفتند: تو را ترسانديم؟ گفت: آرى. گفتند: ترسى بر تو نيست؛ حال حديثى براى ما نقل كن كه پدرت از پيامبر خدا شنيده باشد شايد خداوند از آن حديث به ما نفعى برساند.

عبدالله گفت: پدرم از رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت كرده كه فرمود:

إن فتنة تكون يموت فيها قلب الرجل كما يموت بدنه يمسي في‌ها مؤمنا و يصبح في‌ها كافرا و يصبح في‌ها كافرا يمسي في‌ها مؤمنا

. فتنه‌اى پيش خواهد آمد كه در آن، چنانكه بدنِ مرد، مى‌ميرد قلب او نيز خواهد مرد؛ شبانگاه آن‌كه به خواب مى‌رود مؤمن است اما صبح كه از خواب بر مى‌خيزد كافر؛ صبح كافر