پدرى با جدّ وجدّه مادرى جمع شود، تركه شش قسمت مى‌شود، و نصف- سه سهم- را خواهر به عنوان فرض و يك سوم- دو سهم- را جدّ وجدّه مادرى مى‌برند؛ و در اينكه يك ششم باقى به عنوان ردّ به خواهرها داده شود يا هم به خواهرها و هم به جدّ وجدّه مادرى، اشكال است، بنابر اين أحوط لايترك آن است كه خواهر با جدّ و جدّه مادرى مصالحه كند؛ هرچند أرجح آن است كه آن را سه قسمت كنند و دو سوم آن را خواهر ببرد و يك سوم آن را جدّ وجدّه مادرى ببرند، مانند سائر فروض.

١٤١- اگر جدّ و جدّه پدرى ميّت با يك خواهر يا يك برادر مادرى او وارث باشند، خواهر يا برادر مادرى سُدس مى‌برد؛ و اگر خواهر و برادر مادرى متعدّد باشند، ثُلث مى‌برند و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، هرچند در جنس مختلف باشند، و در هر دو فرض بقيّه تركه به جدّ و جدّه پدرى مى‌رسد، و جدّ دو برابر جدّه ارث مى‌برد.

١٤٢- اگر جدّ و جدّه پدر و مادرى يا پدرى با برادران و خواهران پدر و مادرى يا پدرى و برادران و خواهران مادرى وارث باشند، چنانچه برادر يا خواهر مادرى يكى باشد سُدس مى‌برد؛ و اگر متعدّد باشند ثُلث مى‌برند و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و در هر دو فرض بقيّه تركه به برادران و خواهران پدر و مادرى- و با عدم وجود آنها به برادران و خواهران پدرى- و جدّ و جدّه او مى‌دهند، كه اگر همه از يك جنس باشند بالسّويّة مى‌برند؛ و اگر مختلف باشند، پسر دو برابر دختر و جدّ دو برابر جدّه مى‌برد.

١٤٣- اگر جدّ و جدّه پدرى و جدّ و جدّه مادرى ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى او وارث باشند، يك سوم تركه را جدّ و جدّه مادرى مى‌برند، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و دو سوم ديگر به چهار طائفه باقى مى‌رسد، به اين صورت كه هر ذكور دو برابر أناث ارث مى‌برد و جدّ پدرى به قدر يك برادر و جدّه پدرى به قدر يك خواهر سهم دارد.

١٤٤- اگر جدّ و جدّه مادرى ميّت با خواهر و برادر أبوينى يا پدرى و خواهر و برادر مادرى او وارث باشند، يك سوم تركه به جدّ و جدّه و خواهر و برادر مادرى او مى‌رسد، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و دو سوم باقى به خواهر و برادر أبوينى يا پدرى او مى‌رسد، و هر برادر دو برابر خواهر ارث مى‌برد.