تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٨٢ - سوره الإسراء(١٧) آيات ٥٠ تا ٥٩
مكالمه و محمد (ص) بمحبوبية و خاتمية و عموم رسالت و شفاعة و بمعراج و بمقام قربة وَ آتَيْنا داوُدَ و داديم داود را زَبُوراً كتاب زبور پس شرف او بدان كتابست نه بپادشاهى و در انوار گفته كه وجه اختصاص داود بر زبور بذكر تنبيه بر تفضيل خاتم الانبيا چه در زبور مذكور است كه آن حضرت خاتم پيغمبران باشد و امت او بهترين امم و صلحا و اتقيا بر جميع صلحا و اشقيا مسلط گردند و همه اكناف زمين را بحوزه تصرف در آرند وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ و تنكير زبور اينجا و تعريف در كريمه و كتبنا فى الزبور جهت آنست كه مراد از زبور در اينمقام بعضى از احكام زبور است كه آن ذكر حضرت رسالت پناهيست و مرويست كه زبور صد و پنجاه سوره است و در او احكام حلال و حرام و حدود فرايض نيست بلكه ثناى الهى و موعظه و نصيحت و صفت حضرت رسالت پناه (ص) است و ستايش امت او آوردهاند كه چون قريش بقحط و غلا مبتلا شدند حقتعالى بجهة الزام ايشان اين آيه فرستاد كه قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ بگو اى محمد (ص) با كافران كه بخوانيد آنان را كه گمان برديد كه آنها خدايانند از ملائكه و مسيح و عزير و اصنام مِنْ دُونِهِ بجز از خدا تا اين بلا را از شما بگردانند فَلا يَمْلِكُونَ پس ايشان نميتوانند كَشْفَ الضُّرِّ برداشتن سختى يعنى قحطى و درويشى و بيمارى عَنْكُمْ از شما وَ لا تَحْوِيلًا و نميتوانند تغيير دادن آن را يعنى تحويل آن از قبيله بقبيله ديگر آوردهاند كه بنو مليح ملائكه را و خزاعه جن را ميپرستيدند جنيان خود ايمان آوردند و عبده ايشان بر كفر بماندند آيه آمد كه أُولئِكَ آن گروه از ملائكه و جن الَّذِينَ يَدْعُونَ آنان اند كه ميخوانند كافران ايشان را و ميپرستند يَبْتَغُونَ ميجويند إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ بپروردگار خود وسيلتى و دست آويزى يعنى تقرب ميكنند بطاعت و عبادت بحضرت او أَيُّهُمْ أَقْرَبُ بدست از و او يبتغون يعنى ميجويند هر كدام ايشان كه نزديكتراند بمنزلة و مكانة يعنى آنها كه مقربان درگاه اند از ملائكه و جن توسل ميكنند بحق تعالى پس غير مقرب بطريق اولى كه وجه توجه بدانحضرت آرد ملخص معنى آنست كه معبودان شما محتاج معبود بحقاند وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ و اميد ميدارند بخشش او را وَ يَخافُونَ عَذابَهُ و ميترسند از عذاب او إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ بدرستى كه عذاب آفريدگار تو كانَ مَحْذُوراً هست سزاوار بآنكه از آن حذر كنند هر كسى كه باشد حتى رسل و ملائكه و چون