تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٨ - سوره يوسف(١٢) آيات ٤٠ تا ٤٩
سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ هفت گاو فربه كه از جوى خشكى بيرون آمدند و بعد از آن يَأْكُلُهُنَ مى خوردند و فرو ميبردند ايشان را سَبْعٌ عِجافٌ هفت گاو لاغر و در شكمهاى ايشان هيچ زياد نشد وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ و ديدم هفت خوشه سبزتر و تازه كه دانهاى ايشان منعقد شده بود وَ أُخَرَ و هفت خوشه ديگر ديدم يابِساتٍ خشك شده يعنى رسيده و بدر و آمده پس اين خوشهاى خشك بر آن خوشههاى سبز پيچيدند و در حال آنها را زير كردند و بپوشيدند و ترك بيان اينحال بجهت استعانت از آن بآنچه از حال بقرائت بيان فرموده و بعد از تقرير اين خواب گفت يا أَيُّهَا الْمَلَأُ اى گروه كاهنان و معبران كه اشراف قومايد أَفْتُونِي فتوى دهيد يعنى جواب گوئيد مرا فِي رُءْيايَ در تعبير خواب من إِنْ كُنْتُمْ اگر هستيد شما كه از روى دانش لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ مر خواب را عبور ميكند و به عبادت آن عالميد اگر تعبير آن را نيك ميدانيد و تعبير عبارت است از انتقال از صور خياليه بمعانى نفسانيه كه آن صور مثال اين معانيست و اشتقاق آن از عبور است يعنى مجاوزه از صورت بمعنى و لام براى بيانست يا براى تقويت عامل چه فعل هر گاه مؤخر واقع شد از مفعول خود و ضعيف گشت بجهت اين تقويت داده ميشود بلام و چون اهل تعبير از علما و حكما اين واقعه را استماع كردند قالُوا گفتند در جواب ملك كه أَضْغاثُ أَحْلامٍ اين خوابهاى شوريده است وَ ما نَحْنُ و نيستيم ما بِتَأْوِيلِ الْأَحْلامِ بتعبير اين نوع خوابها بِعالِمِينَ دانايان چه ما تعبير منامات صادقه ميدانيم و اين از قبيل منامات باطله است ملك ريان از جواب ايشان متحير گشته در درياى تفكر غوطه خورد كه اين مشكل من كه گشايد و راه تعبير اين واقعه بمن كه نمايد مصرع يا رب اينخواب پريشان مرا تعبير چيست ساقى كه ملك را بجهة خواب متفكر و متغير ديد از حال يوسفش ياد آمد كما قال وَ قالَ الَّذِي و گفت آن كسى كه نَجا مِنْهُما نجاة يافته بود از آن دو بنده زندانى يعنى ساقى وَ ادَّكَرَ و ياد كرد از قول يوسف كه اذكرنى عند ربك بَعْدَ أُمَّةٍ پس از زمانى مجتمع الاجزاء الكثيرة يعنى دور و دراز اين جمله معترضه است و قوله أَنَا أُنَبِّئُكُمْ مقول قال است يعنى بعد از مدت متمادى كه يوسف در خيال او در آمد گفت من خبر دهم شما را بِتَأْوِيلِهِ بتعبير اينخواب فَأَرْسِلُونِ پس بفرستيد مرا بزندان كه در آنجا كسى هست كه علم تعبير نيكو ميداند ملك از اينخبر شاد گشته حكم فرمود كه