تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٤٦ - سوره طه(٢٠) آيات ١ تا ٩
حق سبحانه او را عطا كند در روز قيامت كتاب او را بدست راست او و آنچه در حين اسلام از او صادر شده باشد محاسبه نكند و چندان ثواب باو كرامت فرمايد كه او بآن خوشنود گردد و بدانكه چون حق سبحانه و تعالى ختم سوره مريم كرد بذكر انزال قرآن بجهت تبشير مؤمنان و انذار كافران افتتاح اين سوره كرد باين كه قرآن بسعادت منزل گشته نه بشقاوت و فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ طه در هيچ يك از حروف مقطعه كه مبادى سورند اينمقدار اختلاف نيست كه در طه از ابن عباس و سعيد بن جبير و حسن و مجاهد و كلبى مرويست كه اين لفظ از حروف مقطعه نيست بلكه معنى آنست كه يا رجل بلغت عك و حبشه و نبطيه و سريانية و محتملست كه اصل آن يا هذا بوده باشد كه قلب يا كرده باشد به طا و اقتصار كرده باشند بر حرف اول هذا و كسانى كه قائل اينند استشهاد كردهاند بدين قول كه
|
(ان السفاهة طاها فى خلايقكم |
لا قدس اللَّه اخلاق الملاعين) |
|