روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ١٧٣ - كافران

بى‌اصطكاك و درگيرى و تزاحم و تعارض و خصومت، به سلامت و رستگارى و فلاح مى‌رسد. به اميد آن روز.

آنان كه شايسته فرمان‌برى نيستند

گفته شد هرگاه از اطاعت سخن گوييم و اين اطاعت را در زندگى فردى و ارتباطات اجتماعى مؤثر بدانيم، اين سخن نيز لازم مى‌آيد كه از چه كسانى اطاعت كنيم و از چه كسانى اطاعت نكنيم. بخش پيشين، به معرفى كسانى گذشت كه آيات و روايات شريفه، به فرمان‌بردارى از آن‌ها دستور داده و توصيه كرده بود. اكنون از كسانى سخن مى‌رانيم كه آيات شريفه و برخى روايات، از اطاعت آن‌ها باز داشته و فرمان‌بردارى از آن‌ها را مايه تباهى، گمراهى و حتى گاه گسستن رشته‌هاى پيوند اجتماعى ديگر دانسته است.

كافران‌

جامعه دينى در دايره دين‌مدارى‌اش، برخى را به درون راه مى‌دهد و برخى را از گردونه بيرون مى‌فرستد و پيوندهاى اجتماعى مردمان ديندار اجتماع كه بر پايه دين استوار شده به آموزه‌هاى دينى گره مى‌خورد و ازاين‌رو هر جا كه اشخاصى خارج از حيطه دين، در صدد ايجاد پيوند برآيند، بايد به آن با نگاه ترديد و شك نگريست و تنها در جايى به آن اجازه داد كه خطرى جامعه دينى را تهديد نكند. كم نيست پيوندهايى كه از درون جامعه دينى با بيرون از آن برقرار شده است و به‌تدريج به ايجاد رخنه در جامعه منجر شده است و همان مايه نفوذ دشمنان در دل اجتماع گشته و زمينه انحراف فكرى و دينى و حتى گاه سقوط سياسى و