روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ٢١٠ - ٤ اداى حقوق
دارند. مرد نمىتواند به جاى همه اينها كلمات محبتآميز يا خوى خوش بنشاند. او همچنين نمىتواند از تأمين آنها شانه خالى كند و خانوادهاش را سربار ديگران سازد. پيامبر اكرم (ص) اين كار را گناه، چنين مردى را بدترينِ مردان، و فرد تباهكننده خانوادهاش را ملعون خوانده است.
قوام خانواده به مروّت مرد و گذشت زن است و هر دو بايد در كنار هم وجود داشته باشند. تنبلى و تنآسايى مرد، گاه گذشت و شكيب زن را به انتها مىرساند و خانواده را آسيبپذير مىكند.
گفتنى است مرد هم بر زن حقوقى دارد كه در صورت رعايت آنها، زندگى پايدار در انتظار خانواده خواهد بود. البته خانه، محكمه و دادگاه نيست تا طرفين خواستار استيفاى كامل حقوق باشد؛ اما هيچيك نمىتوانند حقوق اصلى و نيازهايى را ناديده بگيرند كه گزيرى از برآوردن آنها نيست. اين نيازها به گستره روابط طبيعى انسان است. اگر نيازهاى مادى، عاطفى و جنسى به نحو صحيح و مقبول برآورده شوند، بر پايدارى ازدواج مىافزايند. اين حقوق چندان مهم هستند كه روايات سفارشكننده به آنها، مىتواند صفحات بسيارى را پوشش دهد. به سخن ديگر، همانگونه كه نيازهاى مادى و اوليه مهم هستند، نيازهاى جنسى زن و شوهر نيز مهم هستند و به طور كلى يكى از اهداف ازدواج به شمار مىروند. در ازدواجهاى موفق، زنْ خود را براى شوهرش مىآرايد و شوهر هم خود را نظيف، پاكيزه و آراسته مىدارد.
اسلام، تأمين نيازهاى جنسى همسر را مىستايد و براى آن پاداش قائل است؛ و ازاينرو براى بهرهگيرى از اين ميل طبيعى و ارضاى كامل