روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ٢١٥ - ٣ ازدواج خويشاوندى
٣. ازدواج خويشاوندى
ديدگاههاى گوناگونى درباره ازدواج فاميلى وجود دارد. بخشى از ازدواجهاى فاميلى در اقوام نيمهمتمدن مانند ازدواج با محارم، از ديدگاه اديان توحيدى (تورات و ... بهويژه اسلام) نادرست و حرام خوانده شده و مرتكبان آنها بهشدت مجازات مىشوند. اين دسته ازدواجها از ديدگاه علم ژنتيك نيز ازدواجهاى خطرناك دانسته شدهاند و فرزند پديدآمده از آنها، بهشدت در معرض نقص، بيمارى و حتى مرگ است. بخش ديگر ازدواجهاى فاميلى كه درجه دوم و روا و حلال دانسته شدهاند، مانند ازدواج عموزادگان و عمه و خاله و دايىزادگان با هم، از ديدگاه علم امروز قابل تأييدند، به شرط آنكه در تبار و نياكان هر دو سوى ازدواج، برخى بيمارهاى قابل انتقال وراثتى مشاهده نشوند. از ديدگاه برخى روايات نيز، اين دسته ازدواجها گاه زمينه تولد فرزندانى ضعيف يا بيمار را فراهم مىآورد و ممكن است به درون خانواده نيز تسرّى بيابد، هرچند لزومى نيست و ازاينرو مىتوان مانند شرط مشاوره ژنتيك پيش از ازدواج، چنين گفت كه با سنجش ازدواجهاى فاميلى پيشين در آن خانواده و نيز خلقوخو و اهداف خويشاوندان از ايجاد رابطه مجدد، مىتوان به ازدواج فاميلى سفارش يا از آن نهى كرد.
گفتنى است ما نمونههاى متعددى از ازدواجهاى فاميلى موفق داريم و ازاينرو نمىتوان يكسره آن را كنار گذارد؛ هر چند در اين ازدواجها دو سوى رابطه از سالمترين و پاكنهادترين آدميان با تبار و نياكان و مادران و پدرانى پيراسته و رشيده بودهاند. زيباترين و بهترين نمونه ازدواج فاميلى دو جوان، پيوند فاطمه (عليهاالسلام) و على (ع) است و نيز