روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ٢٢٠ - ٦ ارتباطات ناروا و نگرش به آن
٦. ارتباطات ناروا و نگرش به آن
زندگى مشترك، محدودكننده روابط جنسى است. در هر اجتماع و دين، ازدواجْ مرزهايى را براى روابط جنسى به وجود مىآورد. در دين اسلام اين روابط به خانواده منحصر مىشود و ازاينرو خيانت هريك از دو سوى ازدواج، به معناى پيمانشكنى است. اين نكته قابل قبول همگان است. اما هرگاه حساسيت به اين مسئله، از حد طبيعى بيرون رود و به صورت شكهاى بىجا و غيرتورزىهاى بدون دليل درآيد، زندگى را تلخ مىكند و آن را به صورت بازداشتگاهى درمىآورد كه بازجوى آن شريك زندگى است؛ همو كه بايد بيشترين اعتماد را داشته باشد. جالب توجه آنكه ابراز ترديدها و پرسوجوها، همسر امين را نيز به سوى خيانت سوق مىدهد و او را در معرض خيانت به شوهر قرار مىدهد[١] و اگر هم چنين نكند، در دوستىها و اظهار محبتهاى همسرش ترديد جدى، و از ابراز محبت خود اجتناب مىكند. در اين حالت، يعنى فضاى شك و بدبينى، اصلىترين رشته پيوند خانواده، يعنى محبت و صميميت سست مىشود. در پايان مىافزاييم كه هرگاه نگاه شوهر به جايى رسد كه به همسر خود تهمت بزند و او را به روابط جنسى خارج از ازدواج متهم كند، به لعنت الهى دچار شده و زندگى خود را در معرض تباهى قرار داده است و اين زمينه را براى همسر خود به وجود مىآورد تا با انجام تشريفات قانونى و بر طبق قوانين فقهى برخاسته از آيات ٦ تا ٩ سوره نور، از او جدا شود.[٢]
[١]. ر. ك: نهج البلاغة، نامه ٣١.
[٢]. متن آيات چنين است:( وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَ الْخامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكاذِبِينَ وَ الْخامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ).