روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ٢٠٩ - ٤ اداى حقوق
در خانواده دينى و موفق، پدر نماز مىخواند، روزه مىگيرد، خمس و زكات مىدهد و در همان حال، همسر و فرزندان خود را به نماز و فرائض دينى فرمان مىدهد.[١] چنين پدرى مىداند كه در پى مال دويدن، يا خود را وقف ديگران كردن و ارائه خدمات اجتماعى، نبايد مانع توجه و اهتمام به خانواده شود. او مىداند حتى اگر مالِ به چنگآورده را صدقه دهد، اجرى كمتر از تربيت فرزند صالح دارد. او مىداند كه گاه براى بيرون بردن خانواده از تنگناى اقتصادى، نماز گرهگشاست و به پيروى از پيامبر اكرم (ص) به نماز و دعا و تضرّع مىايستد و خانوادهاش را نيز به نماز وامىدارد. او باور دارد كه اگر در پى اصلاح آخرت باشد، خداوند دنيايش را نيز سامان مىدهد.[٢] اگر همه اعضاى خانواده از تربيت درست اخلاقى برخوردار باشند و همگى به دستورات اخلاقى و معاشرتى دين عمل كنند و از زاويه نگاه پيشوايان دين به زندگى بنگرند، آنگاه جمعى يكدست و صميمى گرد مىآيند و زندگى با كمترين اصطكاك و درگيرى مىپايد، مىبالد و مىماند.
٤. اداى حقوق
اسلام بر فطرت منطبق است و دينى واقعبين است. اصل اوليه ازدواج، محبت و عشق به يكديگر است و اخلاق و رفتار نيكو، به جاى بسيارى از چيزها مىنشيند، اما اين بدان معنا نيست كه نيازمندىهاى خانواده را برطرف نسازيم. همسر و فرزندان مانند انسانهاى ديگر، به مسكن، پوشاك، وسيله حمل و نقل، تحصيلات و دهها چيز ديگر نياز
[١]. ر. ك: الكافى، ج ٥، ص ٣٧، ح ١.
[٢]. مكارم الاخلاق، ج ٢، ص ١٢٤، ح ٢٣٣٣؛ الكافى، ج ٢، ص ٤٨٧.