روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ١٢ - پيشگفتار
در كارهاى نيك، همدلى، همدردى، احسان و ايثار و نيز دانش آموزى و رابطه علمى مىتوانند تا قله والايىها برآيند و سر به آسمان كرامت بسايند. همه اينها مىتواند در كوچكترين نهاد اجتماعى (خانواده) به مثابه هسته اوليه جامعه شكل گيرد و در عرصه پهناور اجتماع نمود يابد.
افزون بر اين روابط عرضى و مياناجتماعى، ما نيازمند رابطه طولى پيروى و هدايتپذيرى از يك سو و رهبرى و راهنمايى از سوى ديگر هستيم تا كليت جامعه در مسيرى مستقيم و به سوى هدفى درست روانه شود؛ و اينهمه، نيازمند آموزشهاى شخصى و همگانى، و درستى رابطه يادگيرنده و ياددهنده است. اسلام به عنوان برترين دين جهانى، و قرآن به عنوان آخرين كتاب آسمانى، بر اين همه تأكيد كردهاند و راهكار و زمينه تحقق اينهمه را نشان دادهاند. نوشته پيش رو، تلاشى بس خرد و كوچك براى ارائه بخشى از آموزههاى وحيانى دراينباره است كه بيشترِ آن نو و برخى بازآفرينى پژوهشهاى پيشين است؛ تلاشى كه به شرط مقبول افتادن، مىتواند ادامه يابد و مباحثى ديگر مانند مشاوره، وفاى به عهد، امانتدارى، تواضع و فروتنى، انفاق و حتى ارتباطهاى مالى و تجارى مانند اجاره، بيع، مضاربه و ارتباطهاى شغلى و كارى را بكاود. در پايان، از حضرت آيتالله رىشهرى كه با تأسيس پژوهشكده تفسير اهل بيت (عليهم السلام)، زمينه كار را فراهم و با تأليف كتاب گرانسنگ ميزان الحكمه، اين خردهپژوهش را مانند بسيارى از پژوهشهاى ديگر، وامدار آن و ترجمه نيكويش، به قلم تواناى استاد شيخى نمودند، از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى و بهويژه معاون محترم قرآن و عترت، جناب حجةالاسلام والمسلمين حميد محمدى كه پشتيبانى از اين طرح را به عهده داشتند، و نيز ناظر و ناقد بزرگوار اثر، جناب حجةالاسلام