روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ١٨٢ - زيانهاى نافرمانى

داشته باشد؛[١] زيرا مى‌فرمايد نوح (ع) به خداوند گله كرد و عرضه داشت آن‌ها از من سرپيچى و از كسى پيروى كردند كه بهره‌هاى دنيوى‌اش جز بر زيان او نيفزوده است و به جاى شكر و سپاس الهى بر نعمت‌هايى مانند دارايى و فرزند، كفر ورزيده و ازاين‌رو به جاى سود و پاداش، خسران و زيان درو كردند. اين دسته غافل‌اند كه هر چه خداوند به آن‌ها بيشتر بدهد، بارشان را سنگين‌تر كرده است و چون نعمت‌ها را در جهت درست آن به كار نمى‌برند، هر يك از آن‌ها حجّتى براى عذاب بيشتر آن‌ها مى‌شود، افزون بر آنكه گاه فرزند ناصالح و مال بادآورده ايشان، ده‌ها گرفتارى دنيوى نيز برايشان به همراه مى‌آورد يا چونان فرعونان، به‌سختى گرفتار عذاب الهى مى‌شوند[٢] و براى هميشه آتش دوزخ را به جان مى‌خرند.[٣]

[١].( قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً)؛« نوح گفت: پروردگارا، آن‌ها مرا نافرمانى كردند و از كسى كه مال و فرزندش جز بر زيان( اخروى) او نيفزود( رؤسا و اشرافشان) پيروى كردند».

[٢]. مزمل: ١٦( فَعَصى‌ فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا)« پس فرعون آن فرستاده را نافرمانى كرد، ما هم او را به طرز سختى‌[ به عذاب خود] بگرفتيم».

[٣]. جن: ٢٣( إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً)؛«[ وظيفه من نيست‌] مگر رساندن‌[ توحيد و شئون جلال و جمال‌] از جانب خداوند و[ رساندن‌] رسالت‌هاى او و آنان كه خدا و فرستاده او را نافرمانى كنند، بى‌ترديد براى آنان آتش دوزخ است كه جاودانه در آن ماندگار خواهند بود».