کن، یعنی بر من حد جاری کن. چرا؟ من زنا کردهام. پیغمبر حرف به دهانش میگذارد: لَعَلَّک نَظَرْتَ شاید تو به نامحرم نظر کردی و از باب اینکه نظر به نامحرم هم زنای چشم است میگویی زنا کردهام. گفت: نه یا رسولاللَّه! زنا کردهام، زنای چشم نبود. لَعَلَّک غَمَزْتَ شاید بدن او را فشار دادی، نیشگونش گرفتی و میگویی زنا کردهام. نه یا رسولاللَّه! زنا کردهام. (اسلام میگوید یک بار اقرار در باب زنا کافی نیست، چهار بار پشت سر یکدیگر باید اقرار کند.) شاید- مثلًا- بغلخوابی کردی و دخول صورت نگرفته. نه، دخول صورت گرفته «کالْمیلِ فِی الْمِکحَلَةِ» مثل میل سرمهدان در سرمهدان، در این حد. فرمود: بسیار خوب، [آنگاه بر او حد جاری کرد.] نه تنها بیجهت آدم را متهم نمیکنند، بلکه تا هر حدی که ممکن است حمل به صحت میکنند.

چون روش پیغمبر اکرم با اصحابشان این بود که تا حد ممکن حمل به صحت میکردند و حتی حرفهای خلاف و دروغی را هم که افراد به حضرت میگفتند حمل به صحت میکردند که اشتباه شده، سوءتفاهمی رخ داده، قصدش دروغ گفتن نبوده، و افرادی این جور انتظار نداشتند بلکه انتظار داشتند پیغمبر حرف این را گوش کند به آن فحش بدهد، آن یکی را زیر چوب بکشد و از این جور کارها، میگفتند چگونه است! این که هم سخن این را قبول میکند هم سخن آن را، این که سراپایش گوش شده است! نمیدانستند که راه، راهی است که او انتخاب کرده. البته این سخن را مسلمانها و مؤمنهای واقعی نمیگفتند، منافقها میگفتند، و الّا کسی که به پیغمبر ایمان داشته باشد چنین جسارتی نمیکند.

وَ مِنْهُمْ و از این منافقین کسانی هستند که یؤْذونَ النَّبِی وجود مبارک پیغمبر اکرم را آزار میدهند و اذیت میکنند وَ یقولونَ هُوَ اذُنٌ میگویند این گوش است، سراپا گوش است، یعنی حرف همه را گوش میکند. قُلْ اذُنُ خَیرٍ لَکمْ بگو بله، گوش است اما گوشِ خیر است برای شما. حال یا مقصود این است که با همین گوشها بهترین چیزها یعنی وحی الهی را برای شما شنیده و گفته، و یا اینکه «گوش خیر است» یعنی گوشی است که خیر است، خوب گوشی است، گوش است و خوب گوشی است برای شما، خوب گوشی است که به نفع شما گوش است، نوعی گوش نیست که به ضرر باشد، نوعی گوش است که به نفع همه شماست. یؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ یؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنینَ این گوش به خدای خودش ایمان دارد و به سود مؤمنین تصدیق میکند. عبارت آیه